شیشهمیدیا
«شیشهمیدیا» مجموعهای از رسانههای همسو و همزمان در شبکههای اجتماعی است که شامل وبسایت، کانالهای یوتیوب، فیسبوک، اکس، انستاگرام و تلگرام میشود. اسم «شیشه» انتخاب آگاهانهای است تا این رسانه از معنای «شیشه» بهرهای شیشهوار داشته باشد: شفافیت، زیبایی، بیرنگی، عمق و بازتاب.
«شیشه» امکان رسیدن به «آیینه» را فراهم میکند؛ صفحهای برای بازتاب تصویر انسان برای خودِ او، نه برای «دیگری». انسان در آیینه، خود را در معرض داوری خود مییابد و همین داوریِ درونی، بنیان آن ارزشی است که از آن به وجدان اخلاقی و اخلاق انسانی یاد میکنیم.
با اینهمه، «شیشه» تنها ابزار بازتاب نیست؛ میدانی برای دیدنِ همزمانِ تصویرهای متعدد از زاویههای گوناگون نیز هست. اگر آیینه معمولاً یک تصویر را از یک زاویه نشان میدهد، شیشه امکان میدهد واقعیتها و روایتها در همنشینی و تقارن، از چشماندازهای متفاوت دیده شوند.
«شیشه»، مانند آیینه، بر واقعیت حکم صادر نمیکند. شیشه نامها، چهرهها و واقعیتها را آنگونه که هستند و آنگونه که میخواهند دیده شوند بازتاب میدهد؛ بیآنکه در جایگاه قاضی بنشیند. با این حال روشن است که شیشه را در برابر هر چیزی نمیگذاریم و هر چیزی را در آن بازتاب نمیدهیم. «شیشه» برای ما امانتی ظریف و ارجمند است؛ امانتی از یک نسل برای خود و از خود برای نسلهای پس از خود، امانتی که هم با کاربست نیکو و هم با حفاظت مسئولانه پاسداری میشود.
در «شیشه» غبار کدورت، کینه و نفرت نمیپاشیم. ما موضوعها و چهرهها را برای بازتاب برمیگزینیم، اما هر فرد و هر واقعیت در «شیشه» تبلوری آزاد و خودمختار دارد. ما از زیر زبان کسی و از زیر لایهی هیچ واقعیتی، امر پنهانی را بیرون نمیکشیم؛ هر چیز همانگونه که هست، و همانگونه که مرجع آن میخواهد، بازتاب مییابد. و هنگامی که چهره یا واقعیتی در «شیشه» منعکس شد، داوری دربارهی این بازتاب، به مردم و تاریخ واگذار میشود – و «شیشه» دقیقاً همین را میخواهد.
«شیشه» در کنار گفتوگوها، صفحهای برای بازتاب هنر، ادبیات و آفرینشهای دیروز، امروز و فردای ما نیز هست. در «شیشه»، دستان هنرمند و آفرینشگر هر انسانِ آفریننده را به احترام میفشاریم.
ما به شکنندگیِ خاص شیشه نیز آگاهیم؛ شکنندگیای که بهسادگی ترمیمپذیر نیست. از همین رو «شیشه» مراقبتی ظریف و حساس میخواهد. شیشه را با هر سنگی در نمیاندازیم؛ زیرا میدانیم شیشه اگر بشکند، حسرتش برای همیشه میماند. درست است که «شیشه، اگر بشکند، تیزتر میشود»؛ اما شیشهی شکسته دیگر آن شیشهای نیست که بتوان از آن، بهرهای شیشهوار انتظار داشت.
شیشه را نشکنیم…
در پی شکستن شیشه نباشیم…
شیشه را محافظت کنیم…
با «شیشه» مهمان حضورتان میشویم؛
دستان مهربانتان را به میزبانی «شیشه» بگشایید.