ملک دین محمد زموږ د کلي یو له باسواده ملکانو و. په ډنګر بدن او کوچني مخ کې یې جګه پزه له ورایه معلومیده. توند و، خبرې یې تیزې او لهجه یې داسې وه، چې ته وا جنګ درسره کوي. په دینداري او مېلمه پالنه کې یې نوم درلود. په نیمه شپه به یې مجاهدینو […]

د زرغونې نرۍ غاړې، جګې پزې او بادامي سترګو په ټول کاله کې نوم درلود. نه یوازې یې د ښایست کیسې کېدې، نورو پېغلو به ترې خبرې او ناسته هم زده‌کوله. پلار یې د ډاکټر نجیب په وخت کې صاحب منصب و. کله چې مجاهدین راغلل، په کور کېناستی. نور کار نه و، په باغ […]

‏هغوي چي دقدر ت  پانګي اوشتمني يوه نه مړيدونکي ولږه او تنده لري .د حرص او قدرت الوتي مرغ يي په لوړ بام هم ځاله نه جوړوي تاريخ ته دي ورشي او دملتونو په اړه دی زده کړه وکړی . له بدمرغه موږ لکه څنګه چې اموخته شوی یو د ژوندانه ټولو اړخو ته دیوې […]

شین اسمان و، په یوه میر پسې ګڼو زاڼو قطار جوړ کړی و، یوه هلک خولۍ ورته پورته که، زاڼو کاروان راوګرځاوه، په بله خوا یې مخه که. ما او خوریی په طاق‌بیري او جېوه کار اخته و، مور مې چای پسې راوړ، زموږ باغ کور ته نږدې و. په پیالو کې مې بوره واچوله، […]

مسلم زما د لېسانس ټولګیوال دی، د جمعې په ورځ مې په حبیب الله ځاځي پارک کې ولید. له کلونو وروسته دیدن خوږ وي، وار له مخه را ته وای بخت مې بېخي تور سپي څټلی دی. ـ ورته وام، خدای دې نه کړي، هر څه په بخت پسې مه تړه، ته دې دا نسکور […]