بار   

جمال خان د یو دوکان مخې ته ولاړ و، څو پلاستیکي کڅوړې یې په مخکې ایښې وې، د کراچيوانانو څېرو ته یې په ځير کتل، دا چې پينځه ويشتمه روژه وه، نو د کابل ښار په منډیي کې ګڼه ګوڼه… نور وګوره

د هیلو جنازه

د کوټې له کړکۍ مې بهر کتل، د ماښام تیارې په خورېدو وې، د شفق وروستۍ سره رڼا د سیاهي په غېږه کې ورکېدله، د اسمان پراخه سینه پر ستورو لکه د پاولیو ډک کمېس داسې ځلېده، د حویلۍ شنه… نور وګوره

زماني او د زمان هېرې شوې پېړۍ

له هېواده د باندې، په ۱۹۸۴م کال کې زه د تاریخ او ژورنالېزم د فاکولتې د درېم صنف محصل ووم. ټکنده غرمه وه چې د مرکزي لېلیې او طعام خورۍ له لوډسپیکرو څخه غبرګ اعلان وشو: (نن شپه به د… نور وګوره

داغونه

زموږ په کلي او کور کې له پېړیو، پیړیو راهیسې د وسلو لرل دود دي. دلته که خان وي که غریب هر یو تر خپلې وسې خامخا په کور کې یوه وسله لري؛ دا که ټوپک وي، که تومانچه. په… نور وګوره