سلطان بېلچه کېښوده، له ملا یې څادر خلاص کړ، پر مخ پراته ویښته یې پورته په خولۍ کې بند کړل، مخامخ را ته کېناست، وې ویل: ـ قدیره دا اوبه لګول ډېره سخته ستړیا لري؟ ـ یاره ته به هم لکه پلار دي، په پردۍ بزګرۍ کې به سپین‌ږیری شې! ـ چې خدای یې نه […]

هر وخت د کليوالو د مجلس ډېر تږی یم، د هغه چا خبرې بیا الایده خوند راکوي چې عمر یې زیات وي او ډېر پخوا د کلتور او ژوند کیسې را ته وکړي. مازیګر له جومات وروسته مې موټر راویست، زموږ مشر تربور دی، هغه په مجلس کې نوم لري. ورغلم، هغه مې راسره ملګری […]

همیم جلالزی په اوسني عصر کې یو له هغه شاعرانو دی چې ډېری شعر پوهان يې “د مینې شاعر” په لقب پېژني. د هميم د شاعرۍ تر ټولو روښانه اړخ د خپلو تجربو بيان دی. دی خپله د خپلې شاعرۍ اړوند دا ادعا کوي چې: زما د شاعرۍ ځينې تصويرونه ښايي زموږ له ټولنيز روح […]

مازیګر ناوخته مشر ورور زنګ را وکړ چې ماښام ته مېلمانه ورسره دي. ورغلم مور ته مې وویل؛ هغې دوکان ته په سودا پسې ولېږم. کومو شیانو ته چې اړتیا وه، هغه مې راوړل. وای ډوډۍ به بیا ماښام له نانوايي راوړې، اوس ناوخته دی اوړه نه تیارېږي. له اودسه وروسته، جومات ته روان شوم، […]

ماښام له کلي راغلم. په چوتره زوی او لور تر څنګ راسره کېناستل، د موبایل سکرین ته یې روڼې نیولې وې، وای لالا بازي راوله. ماول له ډوډۍ وروسته، ډوډۍ یې وخوړه، یو ساعت وروسته دواړه زما تر څنګ ویده شوي وو، مور یې په غېږ کې خپلې کوټې ته یووړل، زه له مور سره […]