زموږ کور ته به یوه سپین‌‌سرې ښځه راتله. بله ورځ مې له مور څخه پوښتنه وکه، چې د دې سپین‌سرې څه حال دی، ولې هر وخت راځي. مور پلو په تندي سم کړ، ویل زویه د دې په حال مه سې خبر، وام څنګه؟ دا چې پېغله وه، پلار یې په عمر پوخ سړي ته […]

یوه کلیوال خپله وړه لور په کوچنیوالي بل نږدې ګاونډي ته ورکه، دا دوستي هغه وخت وشوه چې لا ماشوم او ماشومه یوازې د څو میاشتو وو، غټان شوي نه و. دوی دوستي په دې نیت سره وکړه چې ملګرتیا او ښه نیت یې لا ټینګ او خپلوي یې په نسلونو کې پاتې شي. ډېری […]

اووه کلن وم، پلار مې د تره له زوی سره ښوونځي ته ولېږلم. هغه ادارې ته وروستلم، سرښوونکی زموږ کلیوال و، هغه مې نوم او د پلار نوم ولیکل. ملازم تر لاس ونیولم، لومړي ټولګي ته یې بوتلم. شاوخوا څلویښت نور هلکان زما په عمر په ټولګي کې ناست وو. د ښوونکي شناوۍ ږیره، توره […]

تربورګلوي د پښتنو په فطرت کې نغښتې ده، د تربور په وړاندې بې‌ وسې، بې کسي ده. له دې بې‌ وسې د خلاصون لپاره پښتون اړ دی، چې لسګونه زامن ولري. که له یوې مېرمنې زوی و نه لري، سم دستي دویمه مېرمن کوي، څو ترې خدای زامن ورکړي. ځکه د تربور سترګه به ترې […]

حاجي فدا په کلي کې د جرګو او مرکو سړی دی، هر څوک یې د روغې جوړې لپاره راغواړي. په مېلمستیاوو، فاتحو او ستنو کې تل حاضر وي. ارامې او درنې خبرې کوي، کله کله یو نیمه ټوکه هم کوي، چې مجلس ورباندې ښایسته کړي. هغه خپل ټول وخت د کلي او قوم کارونو ته […]