“انګور کیلو په شل، خو ام دانه په سل خرڅېږي”

په میوند کې زموږ د انګورو دوه غټ باغونه دي، ملګرو ته مې غورې کولې چې راسئ، که خلاص سو بیا به ګیله نه کوئ. مازیګر رفیع الله زنګ کړی و، چې حتما درځو. هغه مې له نږدې ملګرو دی، نو مې صدیق او بسمل هم وریاد کړل، چې حتما یې درسره راوله. د دراوزې […]

Read More

پښتانه تل د یو بل تقلید کوي

پښتانه له کلتوري او فرهنګي دودونه ډېر ژر اغېزمنېږي، نه یې ګټه ګوري، نه تاوان خو یوازې په دې خاطر یې کوي، چې نور یې کوي. دا زموږ د پښتني کلتوري رنګ یو موډ ګرځېدلی دی. په نورو پسې ځو، نور چې څه کوي، هغه کوو، په بدلون او متفاوته لار هېڅ فکر لا نه […]

Read More

“ته خو مشر یې، مور خو ستا کېږي”

په ماشومتوب کې، د انا کور ما ته داسې و، لکه زموږ چې دوه کوره وي. تر دولس کلنۍ پورې مې شپږ کاله کور او شپږ کاله د ماما په کور کې تیر کړل. چې را لوی شوم، پلار به تهدیدولم، ویل نور دې هلته و نه وینم. غټ شوی یې، د کور کارونه پاته […]

Read More

د اقتصادي منابعو انحصار؛ د سیاسي بې ثباتي اساسي عامل!!

افغانستان د نړۍ فقیرترین هیواد دی؛ د نفوسو د ورستیو ارقامو پر بنسټ تر جنوبي سوډان هم ورسته پاتی دی او د منابعو کمبود(scarcity) او انحصار ددې پرځای چې آزادې راکړي ورکړې ته زمینه برابره کړي د قدرت ناندرۍ را منځته یې را منځته کړې دي! دا چې افغانستان کې د ثروث غیر طبعي تراکم […]

Read More

ناوې؛ خسر مې بد عمله دی

ورور مې په ایران کې د حوالې کار کوي، ور وې غوښتم، ویل یو څه وخت دلته راشه چې په کار باندې بلد شې، نو به کله ته ورته راځي، کله دی. هلته د خپلې منطقې د مسافرو تر بل هر چا له حواله‌ کوونکي سره ډېر سروکار وي. څو ورځي راباندې سختې وې، خو […]

Read More