ښوونکی او سرکاریګر

تیره اوونۍ کور ته نه وم تللی، کارونه زیات و، ماول راتلونکې پنجشنبه به ولاړ شم. دوولس بجې مې امریت ته خپل اونیز راپور تسلیم کړ، تر یکشنبې مې اجازه راواخیسته، راووتم. د مازیګر لمونځ مې د ولسوالۍ په بازار کې وکړ. کور لپاره مې لږ نوره سودا هم واخیسته. تر بازار ووتم، په لاره […]

Read More

ښوونځي بد دودونه ختم کړل

کلیوال طبعاً له ښاره ليري او په ډېرو شیانو ناخبره وي. د ښاري او کلیوالي ټولنو د فرهنګونو او خلکو د پوهې ترمنځ زیات توپیرونه دي. هغه په دې چې په ښار کې نه یوازې ښوونیز مرکزونه فعال دي، بلکې د ډېرو فکرونو او بېلابېلو ټولنو خلک هم میشت دي. له کومه وخته چې په […]

Read More

کوژدن شوي، خو ناخوښه دي

غرمه یې په نرۍ لاره کې د بایسکل پایډلونه تیز اړول. د کور په دروازه سیده ننوت. د کوټې په غولي یې وړې خورکۍ په خاورین منګي کې سړې اوبه مخې ته کېښودې. هلک ډک ګیلاس اوبه په غاړه واړولې. وروسته سترخوان هوار شو، ټول راغلل، شفیقه نه وه راغلې. سلیم دباندې ور ووت. شفیقه […]

Read More

چوکیدار

پرون جومات ته ورغلم، مازیګر له لمانځه وروسته خیال محمد کاکا د لاس په اشاره ورغوښتم، ویل زویه چې تا وینم، میوند زوی مې سترګو ته ودرېږي، اوس به چیرته ستړی په کار بوخت وي. ـ غم یې مه کوه کاکا، میوند خو اوس ځوان دی، اندېښنه به نه ورته کوې. ـ یا زویه خو […]

Read More

لنډه کيسه: وطنه

سیګل مرغه راته نژدې په ډیره کښیناست. لکه شمال چې ورپو کړي، د سینې سپینې بڼې یې ببرې شوې. ګردۍ ګردۍ بې بڼو سترګې یې راته بې ازاره وایسیدې. داسې احساس مې کاوه لکه په پردیسۍ کې چې یو څوک راپیدا شوی وي… زمان کله ناکله دریږي، ما ورته کتل دی نه و. نه پوهیږم […]

Read More