سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ سال‌های دشواری برای زنان و دختران در افغانستان بود. قصه‌ی خودسوزی دختران هراتی در همین سال‌ها اتفاق افتاد. قصه‌ی عایشه که گوش و بینی‌اش را در ارزگان بریدند، در همین سال‌ها اتفاق افتاد. قصه‌ی سحرگل که تمام بدنش را با شکنجه و آزار زخم زده بودند، در همین سال‌ها اتفاق افتاد. […]

اشاره: این یادداشت را از وب‌لاگ شخصی خود که ابتدایی‌ترین صفحه‌ی نشر یادداشت‌هایم در فضای مجازی بود، پیدا کردم. تاریخ نشر آن در وبلاگ، پنج‌شنبه، ۲۲ میزان سال ۱۳۸۹ است. منبع اصلی نشر این یادداشت «جمهوری سکوت» است که حالا متأسفانه در دست‌رس نیست یا حد اقل من نمی‌توانم آن را باز کنم. در روزهای […]

اشاره: قانون امر بالمعروف و نهی عن المنکر طالبان باری دیگر برخی از ناظران تحولات افغانستان را متعجب و اکثریت دیگر را خشم‌گین ساخته‌است. این قانون، در ادامه‌ی تحقیرها و اهانت‌های مستمری که تا کنون بر انسان سرزمین ما، مخصوصاً زنان و دختران، روا داشته شده‌است، حمله‌ی سنگین و ویران‌گر است. تا کنون، موجودیت و […]

این سخن را حشمت غنی احمدزی، برادر اشرف غنی احمدزی، روز شنبه، چهاردهم اگست ۲۰۱۰ برابر با ۲۳ اسد سال ۱۳۸۹، خطاب به من در یک مناظره‌ی تلویزیونی که با او در تلویزیون «نور» داشتم، بیان کرد. در این مناظره، در یک قسمت برنامه، او در حالتی نیم‌خیز، با خشمی آتشین بر من داد زد […]

«حتی کسی که از مادرش فلج بدنیا می‌آید، اگر قهرمان ورزش نشود خودش مسوول و مقصر است.» این جمله‌ی معروف ژان پل سارتر را اولین‌بار در نوشته‌های دکتر شریعتی خواندم که بر نقش اراده و مسوولیت انسان تاکید می‌کرد. آیه‌های یاس و شکست و بن‌بست، به صورت مداوم و همیشه در زندگی و تجربه‌های انسان […]