صاحب‌خانه‌های فعلیِ کابل به روایت خدیجه

خدیجه و سه فرزندش یازده سال می‌شود که در کابل اند. از سال ۱۳۹۴ از سنگ‌تخت‌وبندر ولایت دایکندی به کابل آمده‌اند. از همان سال‌ها تا حالا آنان در خانه‌های کرایی در غرب کابل زندگی کرده‌اند. در سال ۱۳۹۸ شوهر خدیجه… بیشتر

دقِ بازیچه؛ گردنِ کج پسرکم

چندسال پیش وقتی که نوجوان بودم خانواده مدام با من شوخی می‌کردند. آن وقت‌ها پدربزرگم هنوز زنده بود و شب‌ها که دور سفره جمع می‌شدیم با لب‌خندی می‌گفت که نازدانه به زودی عروس می‌شود. من شرم می‌شدم. چهره‌ام سرخ می‌شد،… بیشتر

دختری که تسلیم نشد

گاهی یک تجربه‌ی ساده، دریچه‌ای تازه به روی انسان می‌گشاید؛ دریچه‌ای که نه‌تنها مسیر زندگی خودش، بلکه راهی برای دیگران نیز روشن می‌کند. بعضی تجربه‌ها شاید در آغاز چندان مهم به نظر نرسند، اما در گذر زمان معنای عمیق‌تری پیدا… بیشتر

سرانجام یک عشق دروغ

فاطمه (اسم مستعار) ۲۱ ساله بود که عاشق شد. آن روزها تازه در دانشگاه کابل، دانشکده‌ی ادبیات فارسی دانشجو شده بود و از آن بابت بسیار خوش‌حال بود. سال ۱۳۹۹ بود. فاطمه از یک خانواده‌ی فقیر از ورس بامیان برای… بیشتر

می‌ترسم دخترانم هم مثل من شوند

با امسال سی‌وپنج سال تمام است که قالین بافته‌ام. از سال ۱۳۷۰ که یازده‌ساله بودم در دشت برچی غرب کابل به قالین‌بافی شروع کرده‌ام تا حالا که چهل‌وشش ساله‌ام. دو ناخن هر دو دستم کمی تغییر شکل داده و باریک‌تر… بیشتر