من دختری هستم که در میان تاریکترین وضعیت، هنوز به رویاپردازی میاندیشد و باور دارد که گاهی همین تیرگیها به ما فرصت پیدا کردن نور را میدهد؛ نوری که شاید کمرمق باشد، ولی میتواند چارهساز و راهنمای مسیری باشد که نه تنها به تو فرصت بالندگی میدهد، بلکه یاد میدهد که چگونه تغییر نگاه و زاویهی دید میتواند موثر باشد. من بعد از تغییر رژیم، به تغییر و تحول خود اندیشیدم و چراییِ ادامهدادن را در سختترین شرایط یافتم. چند سال شاید مدت طولانیِ باشد، ولی برای کسی که هنوز رشد میکند و یاد میگیرد، فرصت خوبی است تا با یادگیری چیزهای جدید، جهان خود را بهتر بشناسد. بعد از یافتن برنامهی«امپاورمنت» (توانمندسازی)، من دیگر مانند قبل نمیاندیشم؛ بلکه خود را متفاوتتر از دیگران میبینم و هر موضوع یا مسالهای را طوری میبینم که پیش از این حتی نمیتوانستم به آن بیندیشم.
من در میان همهی چالشها باور دارم که گاهی یادگیری چیزهای جدید میتواند به ما پرواز کردن را یاد بدهد؛ پروازی که به یادگیری و درک عمیق مسایل منتهی میشود. من در دنیای امپاورمنت انسانهایی را میبینم که هنوز به بعضی عادتها چسبیدهاند و کورکورانه ادامه میدهند: یکی زود در مورد دیگری حکم صادر میکند و دیگری در صدد یافتن خلأ در وجود کسی است و اصلاً برایش مهم نیست که ما چقدر میتوانیم با همین قضاوتها و همین باورها، دنیا را تیرهتر از پیش سازیم. من حالا نه تنها با دیگران ارتباط برقرار میکنم، بلکه همهچیز را از دیدی دیگر میبینم؛ با همان «چشمهای شسته»ای که سهراب سپهری از آن یاد میکرد. من چشمهایم را با امپاورمنت شستهام و با هر بار مرور درسها، به حقیقتهای جدیدی پی بردهام.
من حالا میخواهم از دریچهی امپاورمنت، جهان را ببینم، ببویم و حس کنم، دردها را با آن لمس کنم و زمان را با وجود آن سپری کنم. شاید به نظر دیگران آدم متفاوتی به نظر برسم، اما همینکه متفاوتم، همینکه هر روز بهتر از دیروز به مطالب توانمندی بیشتر پی میبرم، موفقیت بزرگی است؛ موفقیتی که میتواند مرا در سمتوسوی دیگری سوق دهد.
خوب به یاد دارم زمانی را که از امپاورمنت باخبر نبودم؛ شاید فرصت درس و تحصیل داشتم، اما هرگز واژهی امپاورمنت را نشنیده بودم. برای بار نخست که این کلمه را از زبان دختران شنیدم، احساس کردم در وجودم چیزی جدید در حال شکل گرفتن است و همین شکلگیری باعث شد تا با آن آشنا شوم. روزهای اولی که در صنف حضور داشتم، درسها برایم خستهکننده بود و نمیتوانستم با سطربهسطر واژهها ارتباط برقرار کنم؛ بلکه هرچه استاد بیشتر میگفت، من دچار سردرگمی میشدم و نمیتوانستم منظور و معنی عمیق آن را درک کنم.
اما حالا دیگر جهانم از پنجرهی امپاورمنت است و تبدیل به دنیایی شده است که میتوانم همهچیز را با نگاهی متفاوت به تماشا بنشینم و حتی میتوانم بگویم که زندگی بیش از پیش دلچسبتر شده است. اکنون نه تنها جهان برای من تغییر کرده است، بلکه چشمهایم مسیر دیدن نور را یافته و تغییر داده است.
دیدگاهها (0)
ارسال دیدگاه