اعتماد (۱۹)؛ «نگاه معنابخشِ» مزاری

در یادداشت پیشین گفتم که یکی از تصمیم‌های بزرگ و تاریخ‌ساز کنگره‌ی حزب وحدت در بامیان، انتخاب مزاری در مقام رییس شورای مرکزی یا دبیرکل حزب بود. اکنون، با فاصله‌ی نزدیک به سی‌وپنج سال از آن روزگار، هرچه بیشتر به… بیشتر

اعتماد (۱۸)؛ کنگره‌ی حزب وحدت

کنگره‌ی حزب وحدت در دوم سنبله‌ی ۱۳۷۰ در بامیان آغاز شد و پس از هشت روز گفت‌وگو، مشورت، بحث و تصمیم‌گیری، در دهم سنبله‌ی همان سال به پایان رسید. این چند روز، در ظاهر، بخشی کوتاه از تقویم سیاسی آن… بیشتر

اعتماد (۱۷)؛ نصر نوین

تکه‌هایی را که در این یادداشت «اعتماد» مرور می‌کنم، بازخوانی نزدیک به چهل سال از تجربه‌های زیسته‌ی خودم و جامعه‌ای است که در دل آن با چهره‌های دخیل در این یادداشت زیسته‌ام، کار کرده‌ام و درگیر فراز و نشیب‌های مبارزه… بیشتر

اعتماد (۱۶)؛ هزاره بودن جرم نیست!

مزاری در «کاریدور بدیل»ی که در قالب «حزب وحدت» طرح‌ریزی شد، تنها در پی ساختن یک تشکیلات سیاسی تازه یا فراهم‌آوردن ائتلافی مقطعی میان گروه‌های پراکنده نبود. آنچه او در عمیق‌ترین لایه‌های این تلاش دنبال می‌کرد، امری بزرگ‌تر و ریشه‌دارتر… بیشتر

اعتماد (۱۵): مزاری؛ معمار کاریدور بدیل

در یادداشت قبلی، آن‌جا که از روزهای نخست شکل‌گیری حزب وحدت سخن می‌گفتم، به یکی از اصطلاحات امپاورمنتی نیز اشاره کردم: «کاریدور بدیل» یا «Alternative Pathway». در آن‌جا به اجمال یادآور شدم که حزب وحدت، در متن تحولات جامعه‌ی هزاره،… بیشتر