افغانستان، کشور کوهستانی‌ست که سال‌هاست قربانی جنگ‌ها شده‌است، قربانی تبعیض، بی‌عدالتی، فقر، بی‌سوادی… حقیقتاً کشوری نمی‌تواند به زبان بیاید و سخن گوید؛ اما مردمانش که احساس دارند. مخاطبِ نامه‌ام نسل‌های آینده است؛ می‌خواهم از آنچه در کنون می‌گذرد روایت کنم.… بیشتر

هوا گرگ‌ومیش بود. هنوز آفتاب به‌طور کامل زمین را در آغوش نگرفته بود و صدای اذانِ صبح در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر طنین دلنشینی می‌انداخت. بیشتر مردم هنوز در خواب بودند، اما در گوشه‌ای از همین شهر، پسری خود را برای یکی… بیشتر

نازنین یکی از دوستان دوران کودکیم بود. من تنها یک دوستِ صمیمی داشتم، آن هم نازنین بود. ما همواره با هم به مکتب می‌رفتیم، کنار هم در یک ردیف می‌نشستیم، با هم درس‌ها را می‌خواندیم و کارهای خانگی را انجام… بیشتر

جلسه‌ی امپاورمنت به پایان رسیده بود و تنها ده دقیقه تا آغاز صنف زبانم فرصت داشتم. با عجله قدم برمی‌داشتم و گاهی هم می‌دویدم. دیر رسیدن به صنف، یکی از نقاط ضعف من است؛ به همین دلیل به اطراف نگاه… بیشتر

این روزها شهر از هر روز دیگری شلوغ‌تر است؛ از همان دانش‌آموزانی که لباس آبیِ مکتب بر تن دارند، همان‌هایی که تخته‌های امتحان را در دست گرفته‌اند و با قدم‌های مطمئن به سوی جایی می‌روند که همیشه آرزوی رسیدن به… بیشتر