در میان ناامیدی‌ها

می‌دانی، تمام چیزها در آن زمان برایش عادی بود. فقط می‌خواست دلیلی برای خوشحال کردن خود و لبخند زدن پیدا کند. نامش نیک‌بخت بود و فرزند چهارم خانواده. خانه‌ی‌شان کوچک بود؛ اما صمیمیت و رفتار گرمی در آن جریان داشت… بیشتر

سپتامبر 6, 2026 فاطمه حیدری 51

چادر، احترام و مساله‌ای که نادیده گرفته می‌شود

در میان بازارهای شلوغ قدم می‌زدم. ازدحام جمعیت، صدای فروشندگان و رفت‌وآمد مردم فضای بازار را پر کرده بود. «هدفون» در گوشم بود و به دکلمه‌ی زیبای «می‌میرم» گوش می‌دادم. در همان حال، آرام و بی‌توجه به شلوغی اطراف، مسیرم… بیشتر

سپتامبر 6, 2026 مهدیه نبوی 52

تو هم باید جرأت تعریف کردن جوک خود را داشته باشی!

امروز بعد از مدت‌ها پادکستی گوش دادم که پس از شنیدنش لحظه‌ای مکث کردم و بی‌آنکه خودم بدانم، اشک‌هایم بی‌اختیار سرازیر شدند. واقعاً نمی‌دانم چگونه احساساتم را بیان کنم؛ اما آن لحظه، آن داستان و آن حس‌وحال را هرگز فراموش… بیشتر

سپتامبر 6, 2026 مطهره رحیمی 50

اگر افغانستان کتاب بود…!

اگر کشورم افغانستان یک کتاب بود، بی‌تردید قطورترین و خواندنی‌ترین کتاب در هر زمینه‌ای می‌شد. اگر از تاریخ رنج‌هایش قصه کنیم، می‌شود کتابی عبرت‌انگیز و پردرد، اگر از قصه‌‌ی آرمان‌های پدران و مادران این سرزمین بگوییم، می‌شود رمانی خواندنی که… بیشتر

سپتامبر 6, 2026 مریم دلجو 58

آغوش پر از محبت مادر

موهایش سفیدتر از قبل شده است. با همان دست‌های پر از چین و چروک مرا نوازش می‌دهد و با چشمانی که درست نمی‌بینند، مرا مثل یک قهرمان می‌بیند و دوست می‌دارد. گاهی یادی از گذشته می‌کنم؛ همان گذشته‌ای که مادرم… بیشتر

سپتامبر 5, 2026 سکینه حیدری 43