از کادر زندگی

بعضی روزها آدم نه دلش می‌خواهد کسی را ببیند و نه طاقت تنها ماندن دارد؛ انگار میان دوراهی گیر کرده باشد، مثل موتری که نه می‌رسد و نه برمی‌گردد. مدت‌ها فکر می‌کردم این حس را فقط من دارم، تا اینکه… بیشتر

آگوست 22, 2026 مرضیه محسنی 51

آفتابِ پنهان در پشت ابرها

دلم به درد می‌آید وقتی به ما می‌گویند اجازه‌ی مکتب رفتن ندارید. حالا سه سال است که از صنف ششم فارغ شده‌ام. با خودم می‌گویم اگر درس می‌خواندم و پیش می‌رفتم، امسال صنف نهم بودم. این غم، دلم را به… بیشتر

آگوست 20, 2026 محبوبه رضایی 83

آنجا که آرزوها بی‌صدا دفن می‌شوند

صبح هنوز کاملاً روشن نشده بود که صدای اذان در کوچه پیچید. دختری از خواب بیدار شد؛ اما برخلاف سال‌های گذشته، دیگر عجله‌ای برای آماده شدن و رفتن به مکتب نداشت. یونیفورم آبی‌رنگش سال‌ها و ماه‌ها بود که در گوشه‌ای… بیشتر

آگوست 20, 2026 خاطره رحیمی 65

نسل فراموش‌شده

امروز من نه می‌توانم صدا بلند کنم، نه می‌توانم سینه سپر کرده و از حقم دفاع کنم. نه سلاحی برای جنگیدن دارم و نه پشتوانه‌ای. من و امثال من مانند غذایی میان گرگ‌های گرسنه، در بیابانی بی‌انتها و بدون هیچ… بیشتر

آگوست 20, 2026 رقیه جعفری 73

رویاهایی که سر سفره‌ی عقد دفن شدند

باد آرامی می‌وزید. شهناز، دختری چهارده‌ساله، با پنسیل کوچکش در حال نوشتن انشایی با این موضوع بود: «وقتی بزرگ شدم می‌خواهم چه‌کاره شوم؟» با چشمانی براق و ذهنی پر از رویا نوشت: «می‌خواهم داکتر شوم. می‌خواهم مادربزرگم را درمان کنم.… بیشتر

آگوست 20, 2026 سهیلا اکبری 72