گاهی از خود می‌پرسم: آیا باید از شکست‌ها بترسیم یا از شروع‌های ناتمام؟ این پرسش، مانند بادی در ذهنم می‌پیچد و در لحظه‌لحظه‌ی زندگی مرا دنبال می‌کند. شاید در نگاه اول، پاسخ ساده باشد: از شکست‌ها باید ترسید، زیرا آن‌ها دردناک‌اند و گاهی باعث از دست دادن خود ما می‌شوند. اما آیا واقعاً شکست‌ها ترسناک‌ترند؟ […]

در آستانه‌ی روز جهانی زن، نامه‌ای می‌نویسم که نه‌تنها برای زنان، بلکه برای همه‌ی انسان‌هایی است که در جست‌وجوی معنا، عشق و آزادی هستند. زن، این موجود اسرارآمیز و زیبا، نه‌تنها نیمی از پیکره‌ی هستی، بلکه قلب تپنده‌ی زندگی است. زن، همان دریاست که در دلش شور عبور است، همان بارانی است که بر همه […]

من، حمیده احمدی، دختری از سرزمین زیبای افغانستان هستم. سرزمینی با کوه‌های بلند و دریاهای خروشان، سرسبزها و چمن‌زارهایی که بوی خوشی و شادی می‌دهند و صدای چیرچیر پرندگان طنین خوش‌آوای طبیعت را می‌سازند. سرزمینی که با این همه زیبایی، تبدیل به سرزمین محدودیت‌ها، بی‌عدالتی‌ها و نابرابری‌ها شده است. مردمانش خسته، آواره، ناامید، زجر دیده […]

زمستان بود و تصمیم گرفتم برای ادامه‌ی تحصیل به کابل بروم. امنیت در برچی همیشه مساله‌ی جدی بود؛ اما من عزم خود را جزم کرده بودم تا رویاهایم را از دشت برچی در غرب کابل، دنبال کنم. صبح آن روز با صدای ملایم و محبت‌آمیز مادرم بیدار شدم. شوق و هیجان سفر به کابل، قلبم […]

بابه مزاری، نخستین رهبری سیاسی در جامعه‌ی سنتی افغانستان بود که از حقوق زنان دفاع می‌کرد و همواره حامی آنان بود. او کسی بود که سبب شد زنان، شجاعتِ خواستنِ حقوق‌شان را پیدا کنند و برای آن مبارزه نمایند. تمام زنان افغانستان، به‌ویژه زنان هزاره، از حمایتی که از سوی بابه مزاری دریافت می‌کردند، احساس […]