در ماهی قرار داریم که سیاهی بر بام خانه‌های افغان‌ها در این ماه نشسته‌است؛ روزی که طالبان افغانستان را تصرف کردند و بدبختی بر سر دختران افغانستان آمد. چهار سال پیش، من دختری دوازده‌ساله بودم که تازه راه آموختن علم را آغاز کرده بودم. شادی، موفقیت و توان ایستادن بر پای خود، تازه به زندگی‌ام […]

نمایشنامه‌ی «کالیگولا» اثر آلبر کامو، داستان امپراتوری را روایت می‌کند که پس از مرگ خواهر و معشوقه‌اش به پوچی جهان پی می‌برد و تصمیم می‌گیرد همه ارزش‌های انسانی و اخلاقی را در هم بشکند. کالیگولا نماد حاکمی است که آزادی مطلق را تنها در تخریب دیگران و نابودی قانون جستجو می‌کند. او با فرمان‌های بی‌رحمانه، […]

۱۵ آگست ۲۰۲۱، روزی بود که آخرین جلسه امتحان چهارونیم‌ماهه صنف هشتم من برگزار می‌شد. صبح زود آماده شدم و به مکتب رفتم. وقتی رسیدم، حس و حال مکتب عجیب بود؛ مثل روزهای قبل نبود، بسیاری از دانش‌آموزان غایب بودند. وارد تالار امتحان شدم و مشغول حل سوالات بودم که ناگهان صدای شلیک بلند شد. […]

آدم‌ها در لحظه‌های ناب، زندگی را احساس می‌کردند. هر روز صبح، بعد از طلوع خورشید، همه مصروف کار و زندگی‌شان می‌شدند؛ دانش‌آموزان و دانش‌جویان راهی مکتب و دانشگاه‌ها بودند، کارگران به وظایف خود می‌رفتند. با وجود شرایط سخت افغانستان در سال‌های قرنطینه و اوضاع نامناسب اقتصادی، مردم بازهم به امید صلح و آشتی ایستادگی می‌کردند. […]

هر بار که به عکس بابه مزاری نگاه می‌کنم، ناخودآگاه چشم‌هایم به چشمانش خیره می‌ماند. آن نگاه نافذ، آن چشم‌هایی که سراسر شجاعت، آگاهی و خشم فروخورده‌اند، چنان به جانم می‌نشینند که نمی‌توانم چشم بردارم؛ گویی تمام دردهای یک ملت، تمام آرمان‌ها و زخم‌های یک تاریخ تلخ، در آن نگاه خلاصه شده‌اند. نگاهش نه‌تنها با […]