فردای همان روزی که از غزنی برگشتم، دوباره به علوم اجتماعی رفتم. این بار قصدم آن بود که کار خود را عملاً شروع کنم. روز شنبه، نوزدهم ثور بود. نخستین کسی که در علوم اجتماعی دیدم، سید محمد سجادی بود؛ او را در دفتر غلام‌محمد برهانی ملاقات کردم. رفته بودم تا از استاد برهانی نشانی […]

یک روز در کنج خانه‌ نشسته بودم و کتاب «چه کسی پنیر مرا برداشت» را می‌خواندم. وقتی کتاب را تمام کردم، از آن نکته‌های مثبت بسیار زیادی گرفتم. نویسنده‌ی این کتاب «دکتر اسپنسر جانسون» است. داستان این کتاب درباره‌ی دو موش به نام‌های اسنیف و اسکوری و دو آدم‌کوتوله به نام‌های هیم و هاو بود؛ […]

مادران سرزمین شجاع افغانستان زنانی از جنس امید و پر از استقامت هستند. قصه‌های آنان پر از درد و اندوه ستم بوده است. دیگران می‌گویند پشت یک زنِ موفق یک مرد موفق است؛ اما من می‌گویم پشت یک زنِ موفق، یک مادر شجاع است. این مادر شجاع من، حامی من در عرصه‌ی تحصیلم بوده و […]

او به پسرش گفت: «جان مادر، ببین و از میان این دخترها یکی را انتخاب کن.» پسر با نگاهی که از آن اهانت می‌بارید، به دخترها نگاه کرد و کوچک‌ترین دختر خانواده را انتخاب نمود. انگار او یک دختر نبود، گویی کالایی بود که باید به دست این و آن سپرده می‌شد. همه می‌گفتند انتخابش […]

امروز قلم من سنگین است چون که می‌خواهم از کودکانی بگویم که در سراسر جهان، به جای لبخند زدن، به جای بازی کردن و به جای درس خواندن مجبور به کار کردن هستند. این کودکان همچون گل‌هایی هستند که در دل زمستان سرد و یخ‌زده می‌رویند. در هر گوشه‌ای از این کره‌ی خاکی که ما […]