و چهارمین سال هم میگذرد! با آمدن نوروز و بهار نو، همهجا بوی تازگی، طراوت و شادمانی میگیرد، بهجز قلب… فوریه 16, 2026 59
دیگر به کلمهی «چانس» باور ندارم نمیدانم چه چیزی بنویسم؛ «انا لله و انا الیه راجعون» یا «تبریک». فقط میتوانم قصهی… فوریه 16, 2026 81
«چرا من هم مانند سایر زنان، در کنار فرزندانم نباشم؟!» امروز، پس از نماز، جمعوجور کردن خانه را آغاز کردم. بعد از انجام کارهای مهمی… فوریه 16, 2026 69
همدلی از همزبانی بهتر است گاهی انسانها جملات و کلماتی را میخوانند یا میشنوند که در همان لحظه، معنای عمیقشان… فوریه 16, 2026 72
چرا از بازگشت به کشورم هراس دارم؟ مهاجرت، کلمهایست که با هر بار شنیدنش، بغض گلویم را میفشارد. دردی دارد که همچون… فوریه 16, 2026 69
صدای خاموشنشدنی دختران این سرزمین ما از سرزمین خود رانده نشدیم؛ این وطن هنوز هم خانهی ماست؛ اما من در… فوریه 16, 2026 61
واقعیتی دردناک؛ بعضیها هیچچیز ندارند خداوند هر روز را با هدفی تازه و درسی جدید برای ما میآفریند. شاید در… فوریه 16, 2026 79
پیش و پس از طالب؛ روایت دو نیمهی زندگی ما سالی که هرگز از یاد ما نخواهد رفت… نه برای جشن و پیروزی، نه برای… فوریه 16, 2026 77
از بهار الفبا تا زمستان فراغت بهار زندگی من، روزهای آغازین سال تعلیمی مکتب بود؛ همان روزهایی که برای نخستینبار، دست… فوریه 16, 2026 167
مکتب یا زندان؟ روایتی از مکتبهای پسرانه در افغانستان ساعت ۶:۰۰ شام به وقت کابل، من و خواهرم پس از پایان فعالیتهای روزانهی خود… فوریه 16, 2026 74
امید در دل تاریکی؛ ما همچنان میدرخشیم ما دختران در افغانستان در جامعهای بسیار سنتی و آمیخته با خرافات گوناگون به دنیا… فوریه 16, 2026 57
باید یاد بگیریم چگونه دوام بیاوریم! صبح امروز، اذان را با گوشهایم میشنیدم اما تنبلی تمام وجودم را فراگرفته بود. نمیتوانستم… فوریه 16, 2026 56
