ادامه‌ی بازیِ «تا امر ثانی»؛ هنوز امید دانشگاه رفتن دارم من دختری بودم با رویای دانشگاه؛ از کودکی تا صنف دوازده، همه‌چیز آماده بود جز… فوریه 16, 2026 149
کسی که از نور می‌ترسد در تاریکی‌ست ۱۵ اگست برای بعضی‌ها شاید فقط یک روز در تاریخ باشد یا شاید یک روز… فوریه 15, 2026 693
وطن هنوز وطن است، فقط کمی رنگ می‌خواهد دوباره ماه آگست شده است؛ ماه و تاریخی که هرگز نمی‌توانم فراموش کنم. دفترم را… فوریه 15, 2026 304
خاطره‌ای از سقوط افغانستان چند روزی بود که جنگ در مناطق مختلف افغانستان شدت گرفته بود و از هر… فوریه 15, 2026 334
آمدن طالبان، آمدن یک مهِ سیاه در زندگی من روزی که طالبان افغانستان را به دست گرفتند، من در راهِ مکتب بودم و از… فوریه 15, 2026 943
و هم‌چنان سقوط؛ روایتی از درد بی‌پایان مردم افغانستان صبح پانزدهم اگست ۲۰۲۱، آسمان کابل به رنگ خاکستری درآمده بود؛ گویی خود طبیعت می‌دانست… فوریه 15, 2026 379
۱۵ اگست؛ روزی که آسمان وطن خاموش شد صبح هرات مثل هر روز با صدای پرنده‌ها و رفت‌وآمد مردم آغاز شد. خورشید تازه… فوریه 15, 2026 459
روایت یک دختر از روز سقوط تقریباً چهار سال پیش، در حالی‌که هر کسی مصروف زنده‌گی روزمره‌اش بود، اوضاع ظاهراً آرام… فوریه 15, 2026 259
روایت روز سقوط؛ می‌گفتند که همه‌چیز برنامه‌ریزی شده بود آن روز هم مثل روزهای دیگر آفتابی بود. مکتب ما پس از امتحان چهارونیم‌ماهه و… فوریه 15, 2026 229
سقوط کابل، سقوط انسانیت از بام اعتبار باران آرام‌آرام می‌بارید. نه از آن باران‌هایی که سیلاب می‌آورد، که از آن‌هایی که آهسته… فوریه 15, 2026 253
قلم و امید؛ مقاومت دختران پس از سقوط جمهوریت ۱۵ آگست نه تنها یک روز در تقویم، بلکه زخمی همیشگی در حافظه‌ی مردم افغانستان… فوریه 15, 2026 214
۱۵ آگست و امتحان ریاضی‌ام… یک دختر ۱۴ ساله بودم که حساب و الجبر می‌خواندم. با چادر سفید و کتابچه‌ی… فوریه 15, 2026 81
