واقعیتی دردناک؛ بعضی‌ها هیچ‌چیز ندارند خداوند هر روز را با هدفی تازه و درسی جدید برای ما می‌آفریند. شاید در… فوریه 16, 2026 123
پیش و پس از طالب؛ روایت دو نیمه‌ی زندگی ما سالی که هرگز از یاد ما نخواهد رفت… نه برای جشن و پیروزی، نه برای… فوریه 16, 2026 139
از بهار الفبا تا زمستان فراغت بهار زندگی من، روزهای آغازین سال تعلیمی مکتب بود؛ همان روزهایی که برای نخستین‌بار، دست… فوریه 16, 2026 225
مکتب یا زندان؟ روایتی از مکتب‌های پسرانه در افغانستان ساعت ۶:۰۰ شام به وقت کابل، من و خواهرم پس از پایان فعالیت‌های روزانه‌ی خود… فوریه 16, 2026 116
امید در دل تاریکی؛ ما هم‌چنان می‌درخشیم ما دختران در افغانستان در جامعه‌ای بسیار سنتی و آمیخته با خرافات گوناگون به دنیا… فوریه 16, 2026 91
باید یاد بگیریم چگونه دوام بیاوریم! صبح امروز، اذان را با گوش‌هایم می‌شنیدم اما تنبلی تمام وجودم را فراگرفته بود. نمی‌توانستم… فوریه 16, 2026 100
اقرأ باسم ربک الذی خلق متنم را با آیه‌ای آغاز کردم و این کار دلیل روشنی دارد؛ می‌خواهم حرفم را… فوریه 16, 2026 91
بعد از سقوط؛ قلم وسیله‌ی مبارزه‌ی من شد به تقویم نگاه می‌کنم؛ ماه اگست است. ناخودآگاه تنم می‌لرزد. از میان همه روزهای این… فوریه 16, 2026 142
سال چهارم و… روزی که کلمات تغییر کرد بعضی روزها در تاریخ هستند که صدای گلوله و انفجار، آسمان را می‌شکافد و خیابان‌ها… فوریه 16, 2026 147
با شنیدن خبر سقوط، گوش‌هایم قفل شد بسم‌الله گفته آغاز کردم: امروز ۱۴ اگست، مصادف با ششم ماه محرم‌الحرام است. از دهلیز… فوریه 16, 2026 177
ادامه‌ی بازیِ «تا امر ثانی»؛ هنوز امید دانشگاه رفتن دارم من دختری بودم با رویای دانشگاه؛ از کودکی تا صنف دوازده، همه‌چیز آماده بود جز… فوریه 16, 2026 183
کسی که از نور می‌ترسد در تاریکی‌ست ۱۵ اگست برای بعضی‌ها شاید فقط یک روز در تاریخ باشد یا شاید یک روز… فوریه 15, 2026 705
