سال چهارم و… روزی که کلمات تغییر کرد بعضی روزها در تاریخ هستند که صدای گلوله و انفجار، آسمان را میشکافد و خیابانها… فوریه 16, 2026 105
میافتم؛ اما دوباره بلند میشوم! سلام به آنکس که این نامه را میخواند و دریغها و رویاهای مرا میشنود. من… مارس 18, 2026 105
رویاهایی که به خاطر فقر خاموش شدند! در زندگی هر انسان، رویاهای بیشماری وجود دارد. هر کس در ذهن خود آیندهای را… می 17, 2026 105
با قلم، خاطراتم را رنگ میکنم گاهی به این فکر میکنم که چرا همیشه قلم را به دست میگیرم. شاید به… مارس 2, 2026 105
شرم هم خوب چیز است! این سخن را حشمت غنی احمدزی، برادر اشرف غنی احمدزی، روز شنبه، چهاردهم اگست ۲۰۱۰… فوریه 18, 2026 105
حسرتِ نشستن روی سفرهی خانوادگی بعضی از دردها صدا ندارند. کسی آنها را نمیبیند، اما سالها در قلب انسان زندگی… جولای 11, 2026 105
سرباز افغانستان؛ چکمههای جفتشده با امید حس غریبی تمام وجودم را فراگرفته است؛ احساس بیگانه بودن دارم. گهگاهی فکر میکنم از… می 16, 2026 105
خودم رفتم؛ اما قلمم هنوز فریاد میزند چهار سال گذشته است؛ چهار سال سکوت، چهار سال اشک، چهار سال انتظار. فریاد خاموش… فوریه 11, 2026 105
دیدار با داکتر شکردخت جعفری: من هرگز بیانگیزه نشدهام زندگی همچون یک سفر بیپایان است، پر از لحظات و داستانهای پرفراز و نشیب که… مارس 5, 2026 105
روایت تمنا؛ از ظلم طالبان بر هزارههای اسماعیلی تا چالشهای مهاجرت تمنا محمدی یکی از دختران مهاجر هزارههای اسماعیلی است که پس از سقوط دولت جمهوری… فوریه 9, 2026 105
شکستها یا شروعهای ناتمام؛ از کدام بترسیم؟ گاهی از خود میپرسم: آیا باید از شکستها بترسیم یا از شروعهای ناتمام؟ این پرسش،… مارس 2, 2026 104
خستهام؛ اما امیدوار در تمام جان و تنم احساس خستگی میکنم؛ اما هنوز به آرزوهایم باور دارم، هنوز… فوریه 18, 2026 104
