قصهی من و استاد عارفی ریش! این عکس از کهنترین یادگارهایی است که از یک ذخیرهی پنهان به دست آوردم. صنف… فوریه 18, 2026 156
باید به رویاهای خود باور داشته باشیم امروز، زمانی که به بیرون از خانه قدم میزدم، آسمان ابری بود و هوا آلوده.… جولای 4, 2026 156
سال نو؛ فصلی تازه برای دختران سرزمینم سال نو، فرصتی برای ادامه دادن و شروع سالی دیگر با برنامههای دقیقتر است. دختران… مارس 25, 2026 156
آخرین روز جمهوریت و چهار سال درد مداوم ساعت هفت صبح است. هوا دلپذیر است و من در کوچههای شهرم قدم میزنم. امروز… مارس 1, 2026 156
آیا آنها درست میگویند؟ نمیدانم از کجا شروع کنم، از چه بنویسم و چطور دغدغههای ذهنم را در اقیانوسِ… می 12, 2026 155
امروز از آیندهی خودم و کشورم میترسم واقعاً دیگر از افغانستانی بودن خسته شدهام. دیگر از زندگی کردن در اینجا خسته شدهام،… ژوئن 20, 2026 155
تا ساعت هشت شب…! همیشه عاشق قدمزدن بودم و دوست داشتم نسیم ملایمی لای موهای بازم بپیچد و عاشقانه… مارس 14, 2026 155
روزی که خندهها ناتمام ماند روزی که مدتها منتظرش بودیم، قرار بود یکی از شادترین روزهای زندگی ما باشد. بعد… ژوئن 11, 2026 155
رویای رهبر شدن و واقعیت زندگی ما من در کودکی بسیار منتظر این بودم که زودتر بزرگ شوم و میخواستم یک رهبر… سپتامبر 1, 2026 155
سال نو، آغاز نو اینکه میگویند سال نو، آغاز نو، ظاهراً شاید جملهای خیلی ساده به نظر برسد، ولی… مارس 30, 2026 155
بیایید زیباییها را به حقیقت مبدل کنیم گاهی تاریکی را تجربه کردهاید؟ مثل یک اتاق تاریک که هیچچیز را نمیتوانی ببینی؛ نمیتوانی… جولای 2, 2026 155
قهرمان من و آغوش امنش قهرمان، واژهای ششحرفی است و به کسی گفته میشود که به رویاهایش برسد و زندگی… ژوئن 14, 2026 155