رؤیایم را با سوزن می‌دوزم

پشت چرخ خیاطی‌ام نشسته بودم. غرق در فکر و خیال، با هر سوزنی که بر روی تکه‌های رنگین فرود می‌آمد، رؤیا می‌بافتم. گاهی هم به گذشته‌های نه چندان دوری که شاید فاصله‌اش تقریباً پنج سال می‌شد می‌اندیشیدم. از روزی که منحیث یک دختر از مکتب بازماندم و باید دست از خیال‌پردازی می‌کشیدم. اما من برای دست کشیدن زندگی نکرده بودم. من برای بردن به دنیا آمده‌ام، برای ثابت کردن قدرت و وجودم. من یک زنم، یک دخترم، یک مادرم. نام من، جسم من، خود من و روح من تا ابد باقی‌ست. من تا روز آخر چون آسمانِ پیر پاینده‌ام؛ گر جسمم نه، روحم و نامم ماندگار خواهد بود. من برای زندگی کردن و زندگی بخشیدن در این جهان هستم.

من خیاطی می‌کردم و تکه‌ها را به هم وصل می‌کردم تا بدنی را بپوشاند؛ اما این اصل ماجرا نبود. من خیاطی می‌کردم تا دردهایم را به هم بدوزم. شرایط کاری‌ام خوب نبود. خیاطی شوق من و هدف من نبود؛ اما دست تقدیر و روزگار مرا به سمت آن سوق داد. بارها برای کاری که می‌کردم مورد تحقیر قرار گرفتم. از طالبان حرف‌ها شنیدم و از جامعه و بارها برای اینکه یک دختر هستم و کار می‌کنم، سرزنشم کردند. من با بیکاری سازگاری ندارم و در شرایط کنونی، باید کمکِ فامیلم می‌شدم برای فراهم نمودن خرج خانواده‌ی هشت‌نفری‌ ما. برای مردان هم که کار آن‌چنانی نبود، پس چاره‌ای نداشتم.

بارها هنگامی که سر کارم بودم، توسط نیروی طالبان، مورد پرسش قرار گرفتم و گاهی هم برای اینکه خیاطی می‌کنم و سایز بعضی لباس‌ها خورد بودند، مرا سرزنش می‌کردند. به‌خاطر دوخت پیراهن‌های بدن‌نما و تنگ، اگرچه آن لباس‌ها محفلی بودند. من با چرخی که داشتم لباس می‌ساختم و با لبخندی که بر لب داشتم، دردم را می‌پوشاندم. هر اتفاقی در زندگی با دلیل پیش می‌آید و خیاط شدن من هم چنین بود. من خیاط شدم و از مردن رؤیاهایم جلوگیری کردم؛ بلکه با کار کردن و فعالیت‌هایم، که شامل درس خواندن هرچند به صورت محدود بود، به رؤیاهایم بال و پر دادم.

جنس رؤیایم تغییر کرد و به هدف تبدیل شد. انسان برای دیدن رؤیایش باید به خواب برود؛ اما برای رسیدن به هدفش باید تلاش کند، فعالیت کند و برای از دست ندادن انگیزه‌اش بجنگد. ترس را کنار بگذارد، بر آن غلبه کند، به هدفش برسد و وجودش را به جهان ثابت کند. خداوند هر کسی را بهر کاری آفریده است؛ پس باید دلیل آفرینش را که همان فهمیدن خود و هدف خود است، دریافت. استعداد و هدف هر کسی فرق می‌کند؛ پس باید آن را یافت و پرورش داد. همانا که من با چرخ خیاطی، رؤیاهایم را به هدف ساختم، تعداد اندکی را به تحقق رساندم و مابقی را هم خواهم رساند.

دیدگاه‌ها (0)

ارسال دیدگاه

10000