من از جایی می‌آیم که رویا داشتن همیشه ساده نیست؛ از جایی که دختر بودن، گاهی به معنای جنگیدن است، نه فقط برای پیشرفت، بلکه برای ابتدایی‌ترین حق‌ها. از جایی که درها یکی‌یکی بسته شدند و آینده ناگهان به چیزی مبهم و دور تبدیل شد؛ اما در همان تاریکی، من یاد گرفتم که حتی وقتی […]

من دختری از میان هزاران دختری هستم که هر روز میان امید و ناامیدی نفس می‌کشند. دختری هستم که قصه‌هایش نه از گذشته، بلکه از آینده نوشته می‌شود. بسیاری باور دارند آینده‌ای وجود ندارد؛ اما من ایستاده‌ام تا بگویم آینده هست، حتی اگر آن را از ما پنهان کرده باشند. از آینده شروع می‌کنم. آینده […]

امروز هم در کنار هر روز، نیروهای امر به معروف را دیدم. جالب این‌جاست که همیشه خودم را ملامت می‌کنم که چرا از آن‌ها می‌ترسم؟ امروز هم وقتی آن‌ها را دیدم، یک لحظه تمام دنیا برایم دگرگون شد. قلبم تندتند می‌تپید و فریادش درونم را می‌سوختاند. در سرک بودم و به طرف کورسم می‌رفتم. وقتی […]

به آیینه نگاه می‌کنم. نه از روی آراستگی و زیبایی، بلکه به خاطر این‌که مبادا لباسم کوتاه باشد، مبادا موهایم معلوم شود. دیگر عادت کرده‌ام به رنگ‌های روشن لباسم نگاه هم نکنم. آیینه برایم ابزاری برای دیدن زیبایی‌ها نیست، بلکه ابزاری است برای این‌که ببینم چقدر می‌توانم خودم را پنهان و پوشیده کنم تا بتوانم […]

عید در کشوری که فقر، امید را می‌بلعد. شرمندگی پدران بی‌کار در برابر پرسش‌ها و خواست‌های فرزندان آن‌ها، یکی از دردناک‌ترین ابعاد فقر در عید قربان است. قربانیان فراموش‌شده‌ی افغانستان مردم فقیر و بی‌کار این کشور هستند، پس عید برای چه کسانی است؟ عید در حافظه‌ی مردم افغانستان، همیشه با بوی نان تازه، لباس نو، […]