۱۵ آگست ۲۰۲۱، روزی بود که آخرین جلسه امتحان چهارونیم‌ماهه صنف هشتم من برگزار می‌شد. صبح زود آماده شدم و به مکتب رفتم. وقتی رسیدم، حس و حال مکتب عجیب بود؛ مثل روزهای قبل نبود، بسیاری از دانش‌آموزان غایب بودند. وارد تالار امتحان شدم و مشغول حل سوالات بودم که ناگهان صدای شلیک بلند شد. […]

آدم‌ها در لحظه‌های ناب، زندگی را احساس می‌کردند. هر روز صبح، بعد از طلوع خورشید، همه مصروف کار و زندگی‌شان می‌شدند؛ دانش‌آموزان و دانش‌جویان راهی مکتب و دانشگاه‌ها بودند، کارگران به وظایف خود می‌رفتند. با وجود شرایط سخت افغانستان در سال‌های قرنطینه و اوضاع نامناسب اقتصادی، مردم بازهم به امید صلح و آشتی ایستادگی می‌کردند. […]

هر بار که به عکس بابه مزاری نگاه می‌کنم، ناخودآگاه چشم‌هایم به چشمانش خیره می‌ماند. آن نگاه نافذ، آن چشم‌هایی که سراسر شجاعت، آگاهی و خشم فروخورده‌اند، چنان به جانم می‌نشینند که نمی‌توانم چشم بردارم؛ گویی تمام دردهای یک ملت، تمام آرمان‌ها و زخم‌های یک تاریخ تلخ، در آن نگاه خلاصه شده‌اند. نگاهش نه‌تنها با […]

دنیا بدون دختر، دنیایی خالی و تاریک خواهد بود. دنیا بدون دختر، دنیایی است که در آن هیچ‌گاه نغمه‌های خنده و شیرینی‌های شادی در خانه‌ها جاری نمی‌شود. بدون دختر، رنگ‌ها باطراوت نخواهد بود، گل‌ها بدون عطر و شادابی پژمرده خواهند شد. آن شور و نشاطی که دختران به زندگی می‌آورند، در دل‌ها نخواهد بود و […]

همه‌ی ما آب‌بازیم؛ اما هرکس به شیوه‌ی متفاوت. برخی انگیزه‌ی یادگیری دارند و در صنف‌های آب‌بازی ثبت‌نام می‌کنند؛ اما هرگز جرات ورود به آب را پیدا نمی‌کنند. گروهی دیگر تنها به توصیه‌ها گوش می‌دهند و با خود می‌گویند: «من هم می‌توانم یک آب‌باز ماهر باشم.» اما دسته‌ی سوم کسانی هستند که دل به دریا می‌زنند […]