من در زمانِ بی‌نام زندگی می‌کنم، در زمانی که نمی‌توانم نامی برایش انتخاب کنم. در زمانی زندگی می‌کنم که مردان جامعه‌ام می‌خواهند من و وجود مرا نابود کنند. حق و حقوقم در این زمان در حال ناپدید شدن است: صدایم، ظاهرم، رفتار و گفتارم، رؤیاهایم… یا در کل، مردم وجودم را جرم می‌دانند و برای […]

می‌خواهم از خاطره‌ای بنویسم که برایم همیشه تلخ و وحشتناک باقی مانده‌است و هرگز نمی‌توانم آن را از ذهنم بیرون کنم. طبیعت هم دست به دست ستم‌گران داده بود، در کنار زیبایی بی‌پایان و بی‌مانند خود، چهره‌ی پنهان و مرموزی نیز داشت که گاه ترسی عمیق و وحشی و ناشناخته بود. صدای باد در آن […]

زن یکی از مهم‌ترین اقشار هر جامعه است و نقش کلیدی در شکل‌گیری آن ایفا می‌کند؛ اما در جامعه سنتی افغانستان، زن را «سیاه‌سر» می‌نامند که اغلب با رفتاری که پشت این صفت نهادینه شده‌است، در سیاهی و سکوت فرو می‌رود. جامعه‌ای که زن در آن هیچ حقی ندارد و محکوم به اطاعت از مرد […]

این دل تنگم کمی خلوت و اندکی گوشه‌نشینی می‌خواهد. میل دارد بال بگشاید و به خراش‌های آسمان پرواز کند. می‌خواهد به هوای سرزمین کهن، افغانستان، برود و از فرهنگ و طرز تفکر مردمش کلام به قلم جاری سازد. می‌خواهد در دل کاغذ، هنر را به عدالت و برابری پیوند بزند. چه زیباست سخن کسی بودن؛ […]

من دختری بودم که از تاریکی بسیار می‌ترسیدم، ولی حالا تاریکی‌های شب بهترین دوست من در زندگی است. تاریکی‌های شب تنها کسی است که با من درد و دل می‌کند و مرا به‌خوبی درک می‌کند. من در گذشته دختری شاد بودم که هیچ چیزی از غم و مشکلات سخت زندگی نمی‌فهمیدم؛ ولی حالا تنها حسی […]