واقعیتی دردناک؛ بعضیها هیچچیز ندارند خداوند هر روز را با هدفی تازه و درسی جدید برای ما میآفریند. شاید در… فوریه 16, 2026 138
اگر افغانستان کتاب بود…! اگر کشورم افغانستان یک کتاب بود، بیتردید قطورترین و خواندنیترین کتاب در هر زمینهای میشد.… سپتامبر 6, 2026 138
حرفهای نگفته برای شنیدن در حال رفتن به مکتب بودم؛ مثل هر روز دیگر با همان شوق و انگیزه… آگوست 22, 2026 138
شبی که همهچیز تغییر کرد در آن بعدازظهر تاریک که سایههای ترس بر شهر کویته سنگینی میکرد، آسمان رنگ تیره… مارس 14, 2026 138
روایتی از یک زن، یک سرنوشت باد شدیدی میوزید. نصف صورتم را با چادرم پوشانده بودم و با چشمهای نیمهباز از… مارس 19, 2026 138
کانکور برایم یک آرزو ماند من دختری هستم که اگر طالبان با سرنوشت ما بازی نمیکرد، امسال باید امتحان کانکور… فوریه 18, 2026 138
خاموشیِ چراغهای دانایی گاهی سکوت، بلندترین فریاد جهان است؛ فریادی که نه از گلو، بلکه از دلِ خاموشِ… آوریل 21, 2026 138
پرده را پس میزنم (۵)؛ قصهی خرافه حبیبالله، پسر کاکای پدرم، حدود بیست و هفت سال عمر دارد. دو سال است ازدواج… فوریه 19, 2026 138
نقش ورزش در تقویت همبستگی اجتماعی، روحیهی ملی گرایی و امید به زندگی گفتوگو با نعمتالله رحیمی، نویسنده و پژوهشگر ورزشی اشاره: این گفتوگو پیش از این در… فوریه 22, 2026 138
سرنوشت آدمی را جغرافیا رقم میزند با گریه میگفت: «کاش دختر نبودم، کاش در سرزمین دیگری به دنیا میآمدم.» آن موقع… سپتامبر 1, 2026 138
هنوز در کنج دلم نور امید روشن است زندگی همچو رودی زیبا میگذشت و میرفت. روزها، روزها، سالها و سالها بدون هیچگونه تغییری… اکتبر 3, 2026 138
من میخواهم مکتب بروم امسال نیز عید را جشن گرفتیم؛ آغاز سالی جدید و عید سعید فطر را. ظاهراً… می 9, 2026 138