آسمان کبود، صورتِ کبودتر هوا گرفته و ابری بود. درحالیکه ساعت ۹ صبح بود و مهِ غلیظی در هوا… مارس 1, 2026 47
آخرین روز جمهوریت و چهار سال درد مداوم ساعت هفت صبح است. هوا دلپذیر است و من در کوچههای شهرم قدم میزنم. امروز… مارس 1, 2026 47
ای زن، ای امیدِ عشق و آزادی در آستانهی روز جهانی زن، نامهای مینویسم که نهتنها برای زنان، بلکه برای همهی انسانهایی… مارس 2, 2026 47
انحصار قدرت ملی و تجربهپذیری در تاریخ گفتوگو با عبدالعدال دایفولادی، پژوهشگر و نویسنده یادآوری: این گفتوگو پیش از این در سایت… فوریه 22, 2026 47
رویای ناتمام یک دختر دانشآموز گذر زمان بهگونهای پیش میرود که گاهی انسان حتی تصورش را هم نمیتواند بکند. ثانیهها،… مارس 12, 2026 47
آخرین سنگر لبخند تغییر برای من، دختری که دیوارهای خانهاش هر روز به هم نزدیکتر میشوند، شبیه عبور… می 18, 2026 46
برقع، چادر ناامیدیها برقع چیست؟ آیا شما میدانید؟ آنچه من از برقع، یا همان چادری، میدانم، تنها یک… مارس 2, 2026 46
روایتی از تردید و تلاش هر روز که قلمم را به دست میگیرم، چشمانش برق میزند. انگار تمام آرزوهایش را… فوریه 11, 2026 46
سفر به امید نجات خانواده؛ سقوط در واقعیت مهاجرت دیروز وقتی از کلستر بهسوی خانه میآمدم، دیدم که خانهی همسایه بسیار گیروبار است. ده… فوریه 26, 2026 46
از رویایم مینویسم همهچیز از لحظهای در کودکیام شروع شد، درست همان لحظهای که دور و اطرافم پر… فوریه 11, 2026 46
پرده را پس میزنم (1) صبح زود بود و من در مقابل کلکین ایستاده بودم. پنجرهی خانهام به کوچه دید… فوریه 19, 2026 46
پرواز؛ آزادی و طالبان پرواز کلمهای است که مرا به یاد پرنده میاندازد، چون پرندگان پرواز میکنند. پرواز پرندگان… مارس 3, 2026 46
