هدیره

د لمر سترګه د غره سر ته رارسېدلې وه، د سپورټ دريشي او بوټونه مې را واخیستل. په موټرسایکل مې پښه واړوله. د کلي پر سر د فوټبال میدان و، هلته ولاړم. جامي مې بدلې کړې، جمیل توپ زما خوا… نور وګوره

April 19, 2026 رووف ناصري 127

لسم کوچنی

دوې ورځي پرله‌پسې مې ښځې را ته ویل چې ناروغه یم. که تر کلینک پورې ولاړ شو، ګوندي دوا راکړي او ښه شم. په سبا مې د ولسوالي کلنیک ته یووړه، زنانه ډاکټرې ته یې لاس ور ښکاره کړ. هغې… نور وګوره

April 12, 2026 رووف ناصري 137

نامعلوم مزل

کندهار ته نه وم تللی، سودا مې وه چې یوار به حتما ځم. لومړی مې د لېسانس دورې ټولګیوال عتیق الله ته زنګ وکړ؛ هغه ویل جمعې ته راشه، ځکه په جمعه دوی هر وخت په میلې وځي. مازیګر په… نور وګوره

April 11, 2026 رووف ناصري 124

“بې ګناه یې شهید کړی”

ښځې مې زنګ راوکړ، ویل دوه مېلمانه لرو، وختي را شه او له بازاره یو څه ترکاري او مېوه هم درسره راوړه. په ما مې مېرمن ګرانه ده، خو جیب بیا تر مېرمنې لا را ته ګران دی. دې ته… نور وګوره

April 8, 2026 رووف ناصري 129

ملک یې د مسجد تر مخ وواژه

ملک دین محمد زموږ د کلي یو له باسواده ملکانو و. په ډنګر بدن او کوچني مخ کې یې جګه پزه له ورایه معلومیده. توند و، خبرې یې تیزې او لهجه یې داسې وه، چې ته وا جنګ درسره کوي.… نور وګوره

April 7, 2026 رووف ناصري 130