آموزش یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگیِ انسان‌هاست؛ اما برای من و دخترانِ سرزمینم شرایط طوری است که آموزش تنها یک وظیفه‌ی روزانه یا مرحله‌ای از زندگی نیست، بلکه راهی اساسی برای رسیدن به رویاهای ‌ماست. از زمانی که من و دوستانم واردِ مکتب شده بودیم، انگار واردِ یک دنیای تازه شده بودیم. خواندن، نوشتن، فهمیدنِ درس‌ها و حتی تفریح کردن در مکتب، ما را بیشتر به آینده امیدوار می‌کرد. از همان روز ما تصمیم گرفتیم که تحصیلاتِ خود را به پایان برسانیم و در آینده فردی مفید برای جامعه‌ی خود باشیم.

اما شرایط طوری رقم خورد که به پایان رساندنِ تحصیلات برای ما سخت شد. با این حال، ما باز هم تسلیم نشدیم و ادامه دادیم. من باور دارم که آموزش از هر راهی می‌تواند ما را تقویت کند. آموزش تنها باعثِ افزایشِ معلومات نیست، بلکه شخصیتِ انسان‌ها را می‌سازد. انسان‌ها وقتی درس می‌خوانند، می‌توانند تصمیم بگیرند که چگونه با مشکلاتِ زندگی سر کنند.

مسیرِ آموزش همیشه آسان نیست، مخصوصاً برای ما دخترانِ افغانستان. امکاناتِ تحصیلی آن‌طور که باید برای من و دخترانِ سرزمینم فراهم نیست، اما با راه و فرصت‌هایی که برای ما ایجاد شده است، سعی می‌کنیم هر روز چیزهای جدیدی یاد بگیریم و از همین فرصت‌های محدود برای آموزش بیشترین استفاده را ببریم.

گاهی اوقات فکر می‌کنم اگر فرصت‌های بیشتری برای آموزش در اختیارِ ما قرار می‌داشت، می‌توانستیم استعدادهای پنهانِ خود را بشناسیم و پرورش دهیم. هر انسان توانایی‌های خاصِ خود را دارد که با آموزش و تمرین آشکار می‌شود. من باور دارم که یادگیری فقط در داخلِ مکتب خلاصه نمی‌شود، بلکه از زندگیِ روزمره، تجربه‌ها و حتی اشتباهات نیز می‌توان درس گرفت. به همین دلیل تلاش می‌کنم همیشه ذهنِ باز داشته باشم و از هر موقعیت برای رشدِ فکری و شخصیِ خود استفاده کنم تا در آینده فردی آگاه باشم.

هدفِ من این است که از هر راهی که شده، بتوانم فردی مفید برای جامعه‌ی خود باشم. شاید دقیق نمی‌دانم در آینده چه شغلی خواهم داشت؛ اما مطمئن هستم که آموزش، پایه‌ی تمامِ موفقیت‌ها است. من تلاش می‌کنم امیدِ خود را از دست ندهم. هر بار که کتابی را باز می‌کنم یا موضوعی را می‌خوانم، احساس می‌کنم یک قدم به رویاهایم نزدیک‌تر می‌شوم. همین امید و علاقه به یادگیری است که بزرگ‌ترین انگیزه‌ی من برای تسلیم نشدن و ادامه دادن است.

برای من تحصیل تنها موفقیتِ شخصی نیست، بلکه یک مسئولیتِ اجتماعی نیز می‌باشد. تحصیل کردن هزاران راه دارد که ما می‌توانیم از آن‌ها استفاده‌ی سودمند داشته باشیم. جامعه‌ای که جوانانِ آگاه داشته باشد، می‌تواند مشکلاتِ خود را بهتر حل کند و مسیرِ پیشرفت را سریع‌تر طی نماید. به همین دلیل، آموزش دیدن نه تنها برای آینده‌ی ما مفید است، بلکه در آینده‌ی کشورِ ما هم نقش دارد.

گاهی اوقات به آینده‌ی خود فکر می‌کنم و خودم را در حالی تصور می‌کنم که به اهدافم رسیده‌ام. این تصور برایم انگیزه‌ی دوبرابری ایجاد می‌کند و باعث می‌شود که با انرژیِ بیشتری به آموزش دیدن و تلاش‌هایم ادامه دهم و هرگز تسلیم نشوم. من باور دارم که هیچ تلاشی بی‌نتیجه نیست.

در پایان، آرزوی من این است که بتوانم بدونِ هیچ مانعی از هر راهی که شده به آموزش دیدن و تحصیلِ خود بپردازم، در مسیرِ علم و آگاهی پیشرفت کنم و برای افغانستان و جامعه‌ی خود فردی مفید باشم. هرچند راهِ رسیدن به این هدف ممکن است پر از چالش‌ها و سختی‌ها باشد، اما من باور دارم با تلاش و پشتکار می‌توان به هر آرزویی رسید.

آموزش برای ما فقط یک مسیر نیست، بلکه یک زندگی است که می‌توانیم آن را با تمامِ وجود ادامه دهیم.