نمی‌دانم از کجا شروع کنم، از چه بنویسم و چطور دغدغه‌های ذهنم را در اقیانوسِ سپید کاغذ جاری کنم. گاهی دلم می‌گیرد؛ نمی‌دانم چرا، ولی حسی بد به من دست می‌دهد. بغض گلویم را فشار می‌دهد و مرا از تلاش‌هایم ناامید می‌کند. گاهی در مواجهه با برخی مشکلات، از خود می‌پرسم: «این‌قدر تلاش کردن چه […]

فضل‌احمد کارمند یک شرکت خصوصی در کابل است.‌ شرکتی که او در آن کار می‌کند، در روزهای اول تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱، بیشتر کارمندانش را اخراج کرد و فضل‌احمد هم نگران بود که مبادا کارش را از دست بدهد و در روزهای دشوار افغانستان، در جمع مردمان بی‌سرنوشت و بی‌کار بپیوندد. در […]

از خستگی زیاد، خواب بر چشمانم سنگینی می‌کرد. روانِ افسرده و پریشانم توانِ تمرکز را از من گرفته بود؛ زندگی آن آرامشی را که می‌خواستم نداشت. احساس می‌کردم در میان جمع، تنهاترین انسان دنیا هستم. هر روز با افکار غم‌انگیز درگیر بودم و در ذهنم دنبال راهی برای رهایی از این حال می‌گشتم. ناگهان مادرم […]

زمانی که تلاش می‌کنم برای عزیزانم خوشی بیافرینم و با عشقی ساده ولی بامعنا، رفتار و گفتاری دوستانه خلق کنم، در نهایت می‌بینم که نتوانسته‌ام این خواسته‌ها را به‌جا بیاورم. نشد آن لبخند سپیدی باشم که حس زیبایی را در درون خود شکل می‌دهد. نتوانستم آن صمیمیت، حرف‌های دلنشین و زندگی ساده ولی مملو از […]

من یک دخترم، زنی از تبار آفتاب و صخره که در جغرافیای محدودیت‌ها قد کشیده است. وقتی از آرزوهایم می‌گویم کلامم بوی عجیبی می‌دهد؛ بوی نان گرم، بوی باران و بوی رهایی. من چیز زیادی از این جهان نمی‌خواهم. من نه به دنبال جابه‌جا کردن مرزهای قدرت هستم و نه سودای ثروت‌های بی‌پایان در سر […]