در تاریخ ۹ اپریل ۲۰۲۶، در سرک برچی به طرف کورس می‌رفتم. همراه یکی از دوستانم بودم و مثل همیشه در راه باهم صحبت می‌کردیم و پیاده می‌رفتیم تا به دروازه‌ی کورس برسیم. از همان صبح، اصلاً حال خوبی نداشتم. آرام‌آرام به طرف بالا می‌رفتیم و نزدیک مارکیت رسیده بودیم. اطراف شلوغ بود. نگاهم به […]

تحصیل حق من است؛ نه خواهشی که آن را طلب کنم، نه امتیازی که کسی آن را ببخشد یا به لرزه درآورد. بلکه حقیقتی‌ است که در وجودم ریشه دارد؛ حقی که با من زاده شده و در رگ‌هایم جریان دارد، درست مثل نفس کشیدن، مثل تپش آرام قلبم در سینه‌ام. این حق، از نخستین […]

امشب از آن شب‌هایی است که سقف اتاق سنگینی می‌کند؛ انگار آسمان، با تمام ابهت و تاریکی‌اش، فرود آمده است تا روی سینه‌ام بنشیند. حسی دارم که نه در کلمات می‌گنجد و نه راهی برای فرار از آن باقی مانده است. دلم گرفته؛ نه از آن دل‌گرفتگی‌های معمولی که با یک پیاله چای یا تماشای […]

کنگره‌ی حزب وحدت در بامیان، در سال ۱۳۷۰ خورشیدی، نقطه‌ی آغاز فهم طرح مهندسی بابه مزاری و گشایش «کاریدور بدیل» او در تاریخ تحول سیاسی و مدنی جامعه‌ی هزاره است. در این کنگره، بابه مزاری به ریاست شورای مرکزی، یا به تعبیر دقیق‌تر، به جایگاه رهبری حزب وحدت برگزیده شد. این انتخاب، صرفاً یک تصمیم […]

آموزش تنها یک حق ساده نیست؛ بلکه زیربنای آینده‌ی هر جامعه است. وقتی از آموزش دختران سخن می‌گوییم، در حقیقت از رشد یک ملت از روشنایی یک نسل و از امید به فردایی بهتر حرف می‌زنیم. اما امروز، در افغانستان، این حق اساسی برای بسیاری از دختران با محدودیت‌ها و چالش‌های جدی روبه‌رو شده است. […]