قلم؛ ای تو همیشه یادگار من!

برای این‌که من قلم در دست گیرم، پدرم روزهای زیادی در شهر عرق ریخت و شب با لبخند‌هایش به خانه می‌آمد تا مرا ببیند که می‌توانم چیزی بنویسم. او خنده‌ها و دل‌خوشی‌هایش را با کراچی‌های سنگین در شهر حمل می‌کرد… بیشتر

مارس 11, 2026 رعنا اسماعیلی 36

راهی به‌سوی فردا

هوا رنگ سرخ کمرنگی به خود گرفته بود و خورشید در حال غروب کردن بود. مردم، زن و مرد، دختر و پسر، همگی پس از یک روز پرکار، به خانه‌های‌شان بازمی‌گشتند. نسیم سرد شامگاهی وزیدن گرفته بود و مؤذن آماده‌ی… بیشتر

مارس 11, 2026 شکیبا احمدی 31

راهی بدون برگشت

امروز هفته‌ی پنجم است که در این مغاره‌ی تنگ و تاریک نفس می‌کشم. خوشبختانه مولوی صاحب بزرگ مژده‌ی رفتنم از این خراب‌شده را داده است. ایشان گفته که من خیلی زود برای برقراری عدالت الهی با کفار جهاد خواهم کرد… بیشتر

مارس 11, 2026 ام‌البنین مرادی 59

 رازهای دختری که در تاریکی می‌درخشد

تقریبا نصف شب بود که مبایلم را چک کردم و متوجه شدم که پیامی از طرف یکی از دانش‌آموزانم آمده است. نوشته بود که می‌‌خواهد با من حرف بزند. در دل شب، وقتی که همه در خواب بودند و سکوتی… بیشتر

مارس 11, 2026 فایزه حق‌جو افتخاری 32

هشتم مارچ؛ صدای زنان افغانستان در دل ظلمت

امروز در کلاس بودیم که یکی از دختران کلستر، به صنف ما آمد و از استاد اجازه خواست تا با ما صحبت کند. او از ما خواست که به مناسبت روز جهانی زن، شنبه ۸ مارچ، هرکدام یک نامه‌ی زیبا… بیشتر

مارس 11, 2026 راحله حسینی 33