شبی پر از کابوس اشاره: در این یادداشت که برشی دیگر از قصهی «معلم فراری» است، کندی لحظههایی را… فوریه 18, 2026 133
حسرتِ پوشیدنِ لباسِ فراغت به دلم ماند من سالها برای روزِ فراغتِ خود خیالبافی کرده بودم. آن روزها را هیچ وقت فراموش… اکتبر 25, 2026 133
خانهی رویایی من کتابی برداشتم و عنوانش را خواندم؛ نوشته بود «خانهی رویایی». در آن نوشته بود: «جایی… آوریل 15, 2026 133
در سیاست سرکوب، رضایت هرگز؛ نگران آیندهی دخترم هستم! صفحهی فیسبوکم را باز میکنم که ببینم دوستانم در این شبکه چه چیزی پست کردهاند.… فوریه 10, 2026 132
سکوت؛ میراث نسلها نسلها آمدند و رفتند و آدمهای زیادی به دست خاکِ سرد سپرده شدند؛ اما چیزی… ژوئن 6, 2026 132
این روزهای سیاه هم میگذرد گاهناگاهی که از پیش مکتب ما میگذریم، درست است که خود ما از آنجا عبور… سپتامبر 2, 2026 132
جرمِ من فقط یک سوال بود هنوز هم هرگاه مرا میبیند، همانطور نگاهم میکند؛ نگاهی که بیشتر از هزار جمله حرف… اکتبر 28, 2026 132
نامهای به خدا کوچکتر که بودم، در روزهای سرد زمستان، از آنجایی که نوشتن را تازه یاد گرفته… مارس 16, 2026 132
ترامپ؛ آیینهای برای عبرت؛ آیا ما عبرتپذیر هستیم؟ اشاره: یکی از دوستانم، انسان ظریفی است که گاهناگاه با هم صحبتهای شفاهی و مکاتباتی… فوریه 18, 2026 132
۱۸ ثور؛ روایت ناگفتهی مکتب سیدالشهدا من هیچگاه در مکتب سیدالشهدا درس نخواندهام؛ اما دلیلی دارم که هر بار نامش را… مارس 1, 2026 132
النگوهای گریان آب زیباست. چه زمانی که آبشار است، چه زمانی که مانند باران از آسمان میبارد،… مارس 1, 2026 132
من دخترم، سیاه سر نیستم کتابهایم در دستم بود. با همان چهرهی خسته که از راه دورِ مکتب به سمت… سپتامبر 13, 2026 132