د سرتېري مېرمن

زه چې له کاره ولاړ سم، د اکا یتمان زما مخې ته منډې راوهي، هر وخت یې تمه وي چې څه به ورکوم. ما ناهیلي نه دي لېږلي. د دوی پلار د جمهوریت پر مهال د پولیسو افسر و، په… نور وګوره

June 9, 2026 رووف ناصري 82

د افغانستان بانک نهه غرفې خالي وې

د واده په سرګردانۍ اخته وم، څو ورځي مې کوچنی ورور یوازې دوکان ته لېږی. ښاروالي د جواز اخیستلو لپاره یوه تعرفه هم ورکړې وه، چې باید ژر په افغانستان بانک کې تحویل شي. د واده د بلنې کارتونه مې… نور وګوره

June 7, 2026 رووف ناصري 96

“که پسونه و نه پیایم، ډوډۍ نه راکوي”

کله چې سهار له مسجده راغلم، مور لا نیمه ډوډۍ نه وه پخه کړې، په سترخوان څو پاستې پراته و. وړې لورکۍ ترموز او پیاله په تکلیف رانږدې کړل. له ناشتې وروسته مې بېل راوخیست، باغ ته روان سوم. له… نور وګوره

May 31, 2026 رووف ناصري 82

تور خپله ښځه ووژله

تور زموږ کلیوال دی، اصلي نوم یې پیروزخان دی، په کلي کې په تور مشهور دی. دا نوم له کوچنیوالي ورباندې اېښودل شوی، کمو خلکو ته یې خپل اصلي نوم معلوم دی. زه د کابل سروبي ته په چکر تللی… نور وګوره

May 31, 2026 رووف ناصري 85

داروخان او توره بوړه

داروخان لوړ قد لري، ږیرې ته سور رنګ ورکوي، کله خولۍ یا پکول پرسروي او کله بیا لنګوټه تړي. په اس سپرېږي، په موټر کې ګرځي، سندرې په لوړ اواز اوري، د میلو او بانډارونه داسې پول شوقي دی. څلور… نور وګوره

May 31, 2026 رووف ناصري 85