یوه مېړنۍ ناوې

خان ګل ته چې پلار څنګه کوزده وکړه، ایران ته په قاچاقي لاره ولاړی، څو ولور وګټي او خپل عزت راخوندي کړي. هغه ستړی و، خو هیله یې درلوده چې ښه ژوند به ولري. څو کلونه یې په ایران کې… نور وګوره

June 11, 2026 رووف ناصري 50

“که مې درس ویلای، زما به هم ټولګیوالې وې”

کور شاوخوا دوه سوه کتابونه لرم، په دې ټولو کې ټولنیز مسایل څېړل شوي، څه دیني کتابونه هم شته خو د ادبیاتو تله پکې درنه ده. کله چې په رخصتي ولاړ شم، یا هم ډېر وخت په کور یم، نو… نور وګوره

June 10, 2026 رووف ناصري 56

د سرتېري مېرمن

زه چې له کاره ولاړ سم، د اکا یتمان زما مخې ته منډې راوهي، هر وخت یې تمه وي چې څه به ورکوم. ما ناهیلي نه دي لېږلي. د دوی پلار د جمهوریت پر مهال د پولیسو افسر و، په… نور وګوره

June 9, 2026 رووف ناصري 44

د افغانستان بانک نهه غرفې خالي وې

د واده په سرګردانۍ اخته وم، څو ورځي مې کوچنی ورور یوازې دوکان ته لېږی. ښاروالي د جواز اخیستلو لپاره یوه تعرفه هم ورکړې وه، چې باید ژر په افغانستان بانک کې تحویل شي. د واده د بلنې کارتونه مې… نور وګوره

June 7, 2026 رووف ناصري 52

“که پسونه و نه پیایم، ډوډۍ نه راکوي”

کله چې سهار له مسجده راغلم، مور لا نیمه ډوډۍ نه وه پخه کړې، په سترخوان څو پاستې پراته و. وړې لورکۍ ترموز او پیاله په تکلیف رانږدې کړل. له ناشتې وروسته مې بېل راوخیست، باغ ته روان سوم. له… نور وګوره

May 31, 2026 رووف ناصري 56