من همان دخترم که میان هزاران ناامیدی ایستاده، اشک‌هایش را پنهان کرده و با قلبی زخمی، هنوز هم امید دارد و به دنبال ساختن آینده‌ای بهتر برای فردا می‌جنگد؛ زیرا می‌دانم که امید، تنها چیزی است که انسان را زنده نگه می‌دارد.

یاد گرفتم که زندگی همیشه سخت و دشوار نیست؛ لحظه‌لحظه‌ی آن زیبایی هم دارد و شادی‌هایی که معلوم نیست تا کی دوام می‌آورند. همان شادی‌ها می‌توانند رنج و خستگیِ سال‌ها را از دل ببرند. یا گاهی یک لبخند کوچک، یک خبر خوب یا دیداری با یکی از دوستان می‌تواند دنیای انسان را زیباتر کند. همین لحظه‌های کوتاه است که به من امید می‌دهد تا بایستم، مسیر خود را با امید طی کنم و از آن خسته نشوم.

آموختم که هیچ کسی برای نجات من نمی‌آید؛ این منم و این دنیایی که باید با زحمت و تلاشِ خودم بسازم. نباید منتظر کمک هیچ شخصی باشم و باید به تنهایی رشد کنم.

گاهی احساس می‌کنم زندگی همین‌گونه است؛ اما می‌بینم به هر اندازه که رشد می‌کنم، زندگی هم دشوارتر می‌شود و من هم به همان اندازه قوی‌تر می‌شوم تا بتوانم در برابر دشواری‌ها همچون دختری توانا بایستم و بجنگم.

گاهی به یاد گذشته می‌افتم و با خود می‌گویم چقدر تغییر کرده‌ام؛ من دیگر آن دخترِ گذشته نیستم. چقدر روزگار مرا تغییر داد! قلبم را بارها شکست، ولی من تسلیم نشدم. شاید ناامید شده باشم، ولی تسلیم نشدم و نگذاشتم در برابر شکست زانو بزنم؛ بلکه ایستادم و برای آن آینده‌ای که لیاقتش را دارم جنگیدم و حالا قوی‌تر از همیشه‌ام.

برای آینده امید دارم. بعضی اوقات دلم برای این تنگ می‌شود که چرا در گذشته بیشتر درس نخواندم و وقتم را هدر دادم؛ ولی حالا هم دیر نیست، می‌توانم بهتر از گذشته درس بخوانم و به هدفم برسم.

زندگی برای همه یکسان نیست. بعضی‌ها از کودکی در آغوش آرامش بزرگ شدند و بعضی‌های دیگر از همان شروع، با سختی و محرومیت روبرو گردیدند. برخی دیگر برای رسیدن به هدف خود سال‌ها تلاش می‌کنند؛ اما ارزش واقعی انسان به دارایی‌هایش نیست، بلکه به صبر، تلاش، مهربانی و امیدی است که به آینده دارد.

بعضی اوقات زندگی آن‌قدر سخت می‌شود که انسان دیگر توان ادامه دادن ندارد؛ اما درست در همان لحظه‌هاست که باید به خودت بگویی: «هیچ شبی تا ابد باقی نمی‌ماند.» هر سختی پایانی دارد و هر زخمی روزی درمان می‌شود؛ مهم این است که ما امید خود را از دست ندهیم و تلاش کنیم.

این دردها روزی پایان می‌یابند. پشت هر تاریکی، روشنی است. من باور دارم روزی موفق می‌شوم و اگر شکست هم بخورم، ناامید نمی‌شوم؛ چون همه‌ی این اتفاقات بخشی از زندگی است و هر کدام درسی برای ادامه و راهی برای موفقیت است. باید آموخت که هیچ تجربه‌ای بیهوده نیست؛ حتی تلخ‌ترین شکست هم گاهی می‌تواند آغاز یک موفقیت بزرگ باشد.