صبح هنوز چشم‌هایش را کامل باز نکرده بود که مادر آرام صدایش زد: «بلند شو پسرم… شاید امروز کار گیرت بیاید.» پسرک چشم‌های خواب‌آلودش را مالید. هوای صبح بارانی و سرد بود و پتوی نازکش دیگر گرمایی نداشت. دلش می‌خواست چند دقیقه‌ی دیگر بخوابد؛ درست مثل کودکانی که صبح‌ها مادرشان بیدارشان می‌کند تا برای رفتن […]

گاهی در زندگی، انسان به چیزی بیشتر از توانایی‌های خودش نیاز دارد؛ به کسی که وقتی خسته می‌شود دستش را بگیرد و بگوید: «تو می‌توانی، ادامه بده!» شاید این یک جمله‌ی ساده باشد، اما همین جمله می‌تواند در سخت‌ترین لحظه‌ها امید را دوباره در دل انسان زنده کند. هر انسانی در مسیر زندگی خود روزهایی […]

از کوچه‌ها و سرک‌ها رد می‌شدم و در راه مردانی را می‌دیدم که نشسته‌اند، صورت‌شان را به طرف دیوار کرده‌اند و رفع حاجت می‌کنند؛ سپس شلوارشان را رو به همگان می‌بندند، گویی هیچی نشده است. همه‌ی‌شان همین‌گونه‌اند، چه دولتی و چه مردم عادی. این کار دیگر عادی شده است، نه نامحرمی، نه شرعی و نه […]

نازیه دختری بیست‌ساله بود که تنها یک آرزو داشت؛ می‌خواست درسش را تمام کند، معلم شود و آینده‌ای روشن برای خود و خانواده‌اش بسازد. او با پدر، مادر و برادر کوچکش زندگی آرام و ساده‌ای داشت؛ اما نازیه پدرش را بر اثر یک حادثه‌ی ترافیکی از دست داد و وقتی پدر رفت، دنیا برای نازیه […]

دختران موجوداتی هستند که با ناز نوشته می‌شوند؛ ولی در افغانستان با درد خوانده می‌شوند. کسانی که خود را مانند خورشید تابان و روشنایی آفتاب، در دل تاریکی و سکوت، آفریننده و خالق می‌بینند، دختران اند. واقعاً دختر بودن یعنی همین؟ اینکه بعد از طلوع آفتاب از خانه بیرون شوی و با همان قدم‌های استوار؛ […]