امیدِ برگشت؛ از اخراج اجباری از ایران تا امیدِ واهیِ شرکتهای سیاحتی رامین در یک کارخانهی کارتنسازی در تهران کار میکرد. ده ماه پیش، در یکی از… جولای 27, 2026 85
آیا تقصیرم فقط دختر بودن است؟! بعضی وقتها فکر میکنم شاید بهترین روزهای زندگیام همان روزهایی بود که هنوز چیزی نمیفهمیدم.… ژوئن 2, 2026 85
زندگی عادی پسران؛ رویای عمیق دخترانِ افغانستان دلم پر است و نمیدانم از کجا شروع کنم؛ از چه بگویم و از دستِ… ژوئن 17, 2026 85
سرباز افغانستان؛ چکمههای جفتشده با امید حس غریبی تمام وجودم را فراگرفته است؛ احساس بیگانه بودن دارم. گهگاهی فکر میکنم از… می 16, 2026 85
به بانویی که خط روهایم را ترسیم کرده؛ بانو شکردخت جعفری نوشتن این خطها برای من مانند سفری است به عمق قلبم، جایی که بذر عشق… مارس 2, 2026 85
زن؛ آیینهی قدرت و زندگی زن، این واژهی زیبا و الهامبخش، ترکیبی از دو حرف است که هرکدام بهتنهایی پیامآور… مارس 12, 2026 85
تاریکی مرموز، راههای روشن بعضی اوقات مردم در تاریکی گیر میمانند و راه بیرونرفت از بحران را گم میکنند… ژوئن 29, 2026 85
از شفق داغ تا شام سرد و بیروح آفتاب در پانزدهم آگوست، سه سال پیش، مثل هر روز دیگری طلوع کرد. مثل روزهای… مارس 1, 2026 85
تبعیض؛ میراث تلخ نسلها از همان دوران کودکی، سوالی بیجواب آرامآرام در ذهنم جا خوش کرده بود؛ سوالی که… می 18, 2026 85
فرار از زنجیر؛ سقوط در بیهویتی من علی رادمهر هستم. کارم خبرنگاری است و برای هفت سال گذشته هر روزم را… فوریه 9, 2026 84
نگو، دیگر ننویسم! نگو و از من نخواه دیگر ننویسم. مگر میشود از پرنده بخواهی پرواز نکند؟ از… می 2, 2026 84
نفسِ نور کتاب، یا بهتر بگویم، سپیدیِ تاریکیهای ذهنم و نسیمِ پردهی سیاهیِ چشمانم؛ همان که با… می 20, 2026 84
