به تمام دخترانی که در سکوت می‌درخشند

دختر بودن، نمادی از عشق، قدرت و شجاعت است. دختر بودن آسان نیست… دختر بودن یعنی جنگیدن بی‌صدا در جهانی که گاهی گوشش با صدای تو ناآشناست. یعنی فهمیده نشدن، اما باز هم فهمیدن. یعنی اشک ریختن پنهانی، ولی با لبخند رفتن سر صنف، سر کار، در دل زندگی.

دختر یعنی همزمان ظریف بودن و قوی بودن؛ هم مهر داشتن در دل، هم منطق در تصمیم. هم درک کردن دیگران، هم گم شدن در دنیایی که گاهی خودش تو را درک نمی‌کند.

آری… دختر بودن آسان نیست؛ مخصوصاً در کشور من. کشوری که دختر بودن در آن جرم به حساب می‌آید. در اینجا دختر بودن خیلی سخت است، خیلی. به جرم اینکه دختری، حق نداری مکتب بروی، حق نداری درس بخوانی، از خانه بیرون بروی، لباس مورد علاقه‌ات را بپوشی، در مورد زندگی‌ات تصمیم بگیری، حق نداری انتخاب کنی، حق نداری از حق‌ات دفاع کنی، فریاد بزنی، حق نداری واقعاً دختر باشی… اصلاً حق نداری زندگی کنی!

به‌خاطر دختر بودنت باید تمام عمر محدود باشی؛ به‌خاطر دختر بودنت از تمام آرزوها، رویاها، علایق و اهدافت بگذری. فقط به‌خاطر اینکه دختر هستی. فقط به‌خاطر همین.

از کودکی تو را محدود می‌کنند. وقتی هنوز دختر بچه‌ی کوچکی هستی، به تو می‌گویند: «چون دختری باید مؤدب باشی، مراقب رفتار و حرکاتت باشی، تو دختری پس نباید این کار را انجام بدهی، چون مردم چه خواهند گفت؟ درست رفتار کن، درست لباس بپوش و…»

وقتی هم کمی بزرگ‌تر می‌شوی و نوجوان، باز هم تو را محدود می‌کنند. سطح توقعات و آرزوهایت را پایین می‌آورند. کاری می‌کنند احساساتت را نادیده بگیری. مثلاً می‌گویند دختر باید همیشه جایش در خانه و آشپزخانه باشد. دختر نباید درس بخواند. دختر باید همیشه تابع پدر و برادرش باشد. باید هر چیزی که پدر و برادرش گفتند بدون هیچ چون‌وچرایی قبول کند. دختر «مال مردم» است. باید حقوق و زندگی خودش را فراموش کند و…

چرا؟ چرا؟ چرا دختر آرزو ندارد؟ چرا رویا ندارد؟ چرا درس نخواند؟ چرا طوری که می‌خواهد زندگی نکند؟ چرا حق و حقوق ندارد؟ چرا باید تابع مردان باشد؟ چرا؟؟؟ مگر دختران انسان نیستند؟ مگر آن‌ها را خدا نیافریده است؟

در حالی‌که در دین اسلام دختران و زنان جایگاهی والا دارند. پیامبر گرامی اسلام، دختر داشتن را نعمت الهی دانسته است. خداوند و دین اسلام هرگز میان دختر و پسر یا زن و مرد تفاوتی قایل نشده‌اند. اسلام، دختر را نعمت و امتحان الهی می‌داند و تربیت درست او را یکی از بزرگ‌ترین عبادات می‌شمارد.

دختر در نگاه دین، نه تنها کم نیست، بلکه سرمایه‌ای الهی است. دختر یعنی نور، یعنی امید، یعنی آینده‌ای که اگر درست دیده شود، جهان را زیباتر می‌کند.

باوجود همه‌ی این عقاید و محدودیت‌ها، دختر بودن خیلی زیباست. دختر نمادی از قدرت، عشق و شجاعت است. هر کسی که دختر دارد، خیلی خوشبخت است و خداوند او را بسیار دوست دارد؛ چون دختر نعمت الهی است.

دختر است که عشق، مهربانی، دلسوزی و فداکاری را در درون خانه جاری می‌سازد. دختر گرمی یک خانه است.

دختر بودن یعنی پرواز کردن حتی وقتی آسمان گرفته است. دختر بودن یعنی ادامه دادن، جنگیدن و مقاومت کردن. دختر بودن یعنی فتح قله‌هایی که روزی گفته بودند مخصوص مردهاست.

من نه تنها به خودم افتخار می‌کنم که یک دختر هستم، بلکه به تک‌تک دختران شجاع و غیور سرزمینم افتخار می‌کنم. چون آن‌ها در دل محدودیت‌ها، ناامیدی‌ها و مشکلات روزگار هنوز امیدوار، شجاع و قوی‌اند. هنوز برای زندگی و آزادی خودشان می‌جنگند و سخت تلاش می‌کنند.

دختران افغان نمادی از شجاعت‌اند. به آن‌ها گفتند ضعیف هستند. گفتند رویاهایشان را فراموش کنند، نجنگند، زندگی نکنند؛ اما آن‌ها بعد از هر بار زمین خوردن، دوباره بلند شدند و با انگیزه و با لبخند ادامه دادند. چون به آینده و فردای روشن امید دارند. آن‌ها به خودشان امید و اعتماد دارند.

در این روز خاص و زیبا می‌خواهم از همه‌ی دختران و زنان سرزمینم سپاسگزاری کنم؛ از اینکه تسلیم نشده‌اند و هنوز ادامه می‌دهند. ممنون که این‌قدر قوی و شجاع هستید. به خودتان افتخار کنید و باور داشته باشید که دختر بودن نه یک جرم، بلکه یک افتخار است.

به کسانی که گفتند شما ضعیف و ناتوان هستید، نشان دهید که اشتباه می‌کنند. نشان دهید که دنیا در دستان شماست و شما این جهان را به جایی بهتر مبدل خواهید کرد.

دختر جان! امروز روز توست. نه فقط برای تبریک گفتن، بلکه برای اینکه یادت باشد تو ارزشمندی، تو قوی‌ای، تو کافی‌ای. پس به خودت افتخار کن… برای تمام راهی که آمدی و تمام مسیری که هنوز در پیش داری. هرگز رویاهای قشنگت را فراموش نکن. خودت را دست کم نگیر، چون تو بی‌نظیری!