زمانی‌که به معنی زن‌بودن فکر می‌کنیم، چیزی بیشتر از یک مادر خوب، همسر خوب و خدمت‌کار خانه به ذهن ‌ما نمی‌رسد. اما می‌دانید چرا؟ چون در جامعه‌ای بزرگ شدیم که زن را از همان کودکی طوری برای ما تعریف کردند تا باور ما شود که زن حق درس‌خواندن، کارکردن، انتخاب، پوشش و حضور در جامعه را ندارد؛ به‌جز اینکه در خانه مادر خوبی برای فرزندانش باشد، همسر خوبی برای شوهرش باشد و شخصی که کارهای خانه را به درستی انجام دهد.

من به شدت مخالف این باور و عقاید هستم، اما می‌دانم که تمام مردم این جامعه مقصر شکل‌گیری این باور و افکار نیستند؛ چون آن‌ها هیچ نقشی نداشتند. آن‌ها ناخواسته در یک جامعه‌ی سنتی با اذهان عقب‌مانده بزرگ شدند و دیدگاه‌شان در همین فضا شکل گرفت. اما آنچه امروز به آن نیاز داریم، خاتمه دادن به این باور نادرست است. چیزی که من می‌خواهم این است که در جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، نفس می‌کشیم و تلاش می‌کنیم، باید با آینده‌ای روبه‌رو شویم که دیگر این عقاید پوسیده و کلیشه‌ای باعث پسرفت یک نسل دیگر نشود. اگر امروز ما در این جامعه‌ی زن‌ستیز زندگی می‌کنیم و مجبوریم بر اساس عقاید و باورهای بی‌اساس گذشتگان عمل کنیم، مقصر ما نیستیم؛ مقصر کسانی‌اند که گذاشتند این باور در ذهن جامعه رشد کند. شاید آن‌ها کسانی نبودند جز پدران و مادران خود ما…

ولی اگر تا چند نسل بعد، این کلیشه‌ها، باورهای محدودکننده و افکار عقب‌مانده هنوز هم ادامه یابد، آن زمان دیگر مقصر ما هستیم.

آیا فکر می‌کنید زنان موفقی که تا امروز می‌شناسید، با این واقعیت‌های تلخ روبه‌رو نشده‌اند؟ دقیق اگر فکر کنیم، آن‌ها بودند که درک کردند و واقعاً احساس کردند جایگاه یک زن در جامعه چیست. آن‌ها بودند که از واقعیت‌های زندگی‌شان رنج بردند و خواستند با تحصیل کردن، حداقل بتوانند حق‌شان را به‌دست آورند یا کاری برای جامعه‌ی‌شان انجام بدهند.

ولی این‌بار بیایید ما این باورها و عقاید غلط را تغییر بدهیم، ذهنیت آزاد و انسانی را از نو بسازیم و تغییری ایجاد کنیم که دیگر در هر گوشه از جهان، در هر مکان و زمانی، چنین تعریفی از واژه‌ی «زن» و «زن بودن» وجود نداشته باشد. بیایید در اولین گام، این تغییر را از خود شروع کنیم؛ از جامعه‌ی کوچکی که در درون خانه‌ی خود ماست. همین‌گونه شبکه‌سازی کنیم تا اینکه بتوانیم جامعه‌ی خود و یا حتی نگاه جهان را نسبت به زنان تغییر بدهیم و دیگر حرفی از بی‌عدالتی و مقایسه‌ی میان مرد و زن وجود نداشته باشد.

امروزه زنان زیادی را در کشور خود داریم که برای کوچک‌ترین حق‌شان می‌جنگند؛ برای تحصیل کردن، کار کردن و به‌دست آوردن حقوق بشری خود حاضرند با هزاران محدودیت و مشکل بجنگند تا ثابت کنند که زن هم می‌تواند قوی باشد و هم می‌تواند در جامعه به عنوان یک رهبر نقش داشته باشد. تعریف نسل‌های بعد از ما از زنان نباید در چهاردیواری خانه خلاصه شود و یا زن را نباید مال دیگران یا صرفاً مادری برای دیگران معرفی کنند؛ در نسل‌های بعد از ما باید قدرت زن را در جامعه باور کنند. پس این وظیفه‌ی نسل ماست تا ثابت کنیم که زن می‌تواند مادر یک سرزمین و رهبر یک جامعه باشد.