آن‌چه در این روایت گفته می‌شود، تنها روایت درگذشت یک پزشک جوان نیست؛ بلکه پرسشی است که پس از مرگ او باقی مانده است. شاید هیچ‌گاه معلوم نشود که آخرین ساعت‌ها و دقیقه‌های زندگی علی‌جان عتیق، پزشک جوان در ولسوالی پسابند ولایت غور، چگونه گذشته است؛ اما مرگ او پرسشی پیش روی ما می‌گذارد: چرا […]

گاهی تاریکی را تجربه کرده‌اید؟ مثل یک اتاق تاریک که هیچ‌چیز را نمی‌توانی ببینی؛ نمی‌توانی درست راه بروی، شاید پایت در جایی بند شود و بیفتی یا شاید هم سرت به در و دیوار بخورد. در آن حالت کاملاً گیج و عصبانی هستی، ولی به خودت می‌گویی باید چراغ، شمع یا هر چیز دیگر را […]

در راه برگشت به سوی خانه بودیم. با دوستم بحثی را به‌نام طالبان آغاز کردیم. او از اینکه طالبان هر روز دختران را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند و آن‌ها را به جرم دختر بودن‌شان دستگیر می‌‌کردند، ناراحت و افسرده شده بود. در حال دلداری دادنش بودم. هر آن‌چیزی که من می‌گفتم دوستم آن […]

یک روز معمولی مثل همه‌ی روزهای دیگر؛ اما گویا امروز نباید معمولی می‌بود. با قدم‌های استوار باید به طرف کورس می‌رفتم. چون در مسیر راه همیشه تنها هستم، عادت کرده‌ام که در مورد خودم با خودم حرف بزنم، در مورد ایده‌ها و پلان‌هایم بیشتر فکر کنم و ایده‌های جدید در ذهنم خلق نمایم. همچنان باید […]

گاهی فکر می‌کنم زندگی من شبیه کتابی است که بعضی از صفحه‌هایش را قبل از خوانده شدن پاره کرده‌اند. دختری هستم از سرزمینی که آرزو کردن همیشه آسان نبوده است؛ جایی که بعضی وقت‌ها برای رسیدن به ساده‌ترین خواسته‌ها باید با بزرگ‌ترین ترس‌ها روبه‌رو شد. عصرهای جمعه برای من رنگ دیگری دارند. وقتی خورشید آرام‌آرام […]