هر سال که می‌گذرد و هر چقدر که بزرگ‌تر می‌شوم، چیزهای جدیدی را می‌‌فهمم و درک می‌کنم. حالا بهتر درک می‌کنم که چرا همه‌ی انسان‌های موفق از سختی‌های مسیرشان صحبت می‌کنند یا چرا هیچ شخص موفقی نمی‌گوید که من با این امکانات و تسهیلات درس خواندم و موفق شدم. این جمله را آن‌قدر شنیده بودم […]

او در روزی به دنیا آمد که آسمان خاکستری بود. نه از باران، بلکه از سنگینی روزگار رنگ آسمان دیگرگون شده بود. مادرش وقتی برای نخستین‌بار او را در آغوش گرفت، زیر لب گفت: «کاش آینده‌ات روشن‌تر از امروز باشد.» اما هیچ‌کس نمی‌دانست آینده، برای او و هزاران دختر دیگر، قرار است چه اندازه خاموش […]

مهاجرت، مبارزه، تحصیل و باز هم مهاجرت. برای برخی مهاجرت یک اتفاق است، برای برخی دیگر، یک سرنوشت. برای فاطمه فیضی، مهاجرت نه یک انتخاب ساده، بلکه رشته‌ی پیوسته‌ای از تجربه‌های زیسته است؛ از کودکی تا امروز. «وقتی به نزدیک آن‌ها رسیدم، یکی از آن‌ها با نگاه تندی گفت: این همان دختر نیست که مصاحبه […]

این هفتمین دوره‌ای از تسبیحش بود که بدون وقفه می‌چرخاند. از زیر لبش خواندم که ذکر صلوات را زمزمه می‌کرد. در کشورم افغانستان، تسبیح داشتن برای مردان نشانه‌ای از وقار و شخصیت افغانی است. وقتی پسران این دیار کمی دست چپ و راست خود را می‌شناسند، دوست دارند به تقلید از بزرگان‌شان، خود را بزرگ […]