درِ مکتب را اگر بستند، درِ امید را نمی‌بندیم! شب از نیمه گذشته بود. سکوتی سنگین خانه را پر کرده بود، اما درون من… مارس 3, 2026 145
چرا هویتم را نادیده می‌گیرید؟ اسم هر فرد بیان‌گر هویت و وجود اوست. این جمله‌ای است که همیشه استاد ما… مارس 3, 2026 198
چرا فریادم بی‌معنا است؟ امروز من از دل صخره‌ها و کوه‌های افغانستان به عنوان یک دختر فریاد می‌کشم؛ از… مارس 3, 2026 107
چرا صدای زنگ مکتب به گوش ما دختران نمی‌رسد؟ آیا شما می‌دانید مشکل از کیست، از ما دختران یا از گروه طالبان؟ ، فکر… مارس 3, 2026 107
چرا دختر بودن در این سرزمین «جرم» است؟ امروز وقتی از خواب بیدار شدم و نسبت به وضعیت اطرافم تامل کردم، روزم را… مارس 3, 2026 79
چادری؛ آن جالی‌های تنگ و تاریک به چادری‌های روی میز خیره شدم. آرام و بی‌صدا؛ اما پر از داستان‌هایی که هنوز… مارس 3, 2026 114
جهان می‌شنود؛ صدای ما خاموش نخواهد ماند صبح که چشم باز کردم، نوری کم‌جان از میان پرده‌های سنگین اتاقم به داخل سرک… مارس 3, 2026 135
جنگ؛ سایه‌ی سنگین و تاریک جنگ، سایه‌ی سنگین و تاریک است که هر جا فرود می‌آید، ردی از غم، ویرانی… مارس 3, 2026 80
جشن نوروز و دل‌تنگی‌های غربت ام‌سال هم نوروز آمد؛ اما نه با آن شور و شوقی که سال‌های قبل در… مارس 3, 2026 135
زمستان؛ جشن عشق و امید شادی و خوشی سال نو، که همیشه در اوج سرمای زمستان پدیدار می‌شود، به ما… مارس 3, 2026 95
جشن رونمایی کتابم؛ شیرینی که به کام‌ام تلخ کرده بودند تیک تاک ساعت به گوشم می‌رسید، انگار ساعت هم بیدار بود و برایم بازگو می‌کرد… مارس 3, 2026 113
