کسی که بخواهد به اهدافِ خود دست یابد، در قدمِ نخست باید هدفش را تعیین کرده و برای رسیدن به آن تلاش و پشتکار داشته باشد. او نباید اهدافِ خود را کوچک بشمارد، بلکه باید برای دستیابی به آن‌ها کوشا باشد و مسیری روشن برای خود هموار سازد. انسان نباید هیچ‌گاه از اهدافِ خود دست بکشد، حتی اگر در سخت‌ترین شرایطِ ممکن قرار گیرد؛ چرا که همیشه راهی برای عبور به سمتِ ترقی وجود دارد. پس هیچ‌گاه نباید امیدِ رسیدن را از دست داد و متوقف شد.

ما باید هدفمندانه عمل کنیم و اهداف‌ خود را به گونه‌ای سلسله‌وار به پیش ببریم. اگر به بن‌بست برخوردیم، نباید از ادامه دادن دست بکشیم و اهدافِ خود را نیمه‌تمام رها کنیم. ما دخترانی هستیم که تلاش برای رسیدن به هدف را جزءِ اصولِ اساسیِ زندگی می‌دانیم و امیدواریم که روزی در بالاترین قله‌ی موفقیت قرار بگیریم. ما به آنانی که ما را محدود کرده و راه را برای‌ خود دشوار ساختند، نشان می‌دهیم که اهلِ تسلیم شدن نیستیم. ما نباید خود را محدود به چهاردیواریِ خانه سازیم، به کارهای پیش‌پاافتاده‌ی روزمره مصروف شویم و رویاهای‌ خود را فراموش کنیم.

نقطه‌ی شروعِ پیشرفت، «خواستن» است؛ پس باید تلاش نماییم. زیرا اگر ما گامی به سوی هدف‌ خود برداریم، در واقع در پیشرفتِ جامعه‌ی خود سهیم می‌شویم و هر فردِ جامعه که به سمتِ پیشرفت سوق پیدا کند، می‌تواند افرادِ دیگری را نیز در مسیرِ ترقی یاری رساند. این‌گونه می‌توان جامعه‌ی خود را از تاریکی نجات داد و روشناییِ علم را در آن گستراند.

در دنیای امروز، افرادِ موفق لزوماً استعدادِ بالاتری نسبت به دیگران ندارند، بلکه میزانِ تلاش‌های‌شان متفاوت بوده است. اگر یک شخص گامی به سوی پویایی بردارد، یعنی جامعه‌ای را در مسیرِ نزدیک شدن به شکوفایی قرار داده است. کسی که بخواهد در کوتاه‌مدت راهِ رسیدن به هدف را بپیماید، شاید بداند که این امر به‌راحتی ممکن نیست؛ زیرا رسیدن به اهدافِ بزرگ زمان‌بر است و تلاشِ بیشتری نیاز دارد. اگر ما برای هدفِ خود ارزش قائل باشیم، می‌دانیم که چیزهای گران‌بها سخت به دست می‌آیند؛ پس برای به دست آوردنِ آن باید تلاش کنیم. اگر هدفمند باشیم، باید از اهداف‌ خود محافظت کنیم و مسیرِ رسیدن به آن‌ها را بسازیم.

کسانی که فکر کردند با دور کردنِ ما از آموزش می‌توانند ما را از رویاهای ‌ما دور نگه دارند و به سوی تاریکی سوق دهند، اشتباه می‌کنند. ما با امیدی محکم‌تر از گذشته ایستاده‌ایم، به سمتِ راهِ نور گام برمی‌داریم و از آموختن دست برنمی‌داریم. ما این مسیر را می‌رویم، حتی اگر به اندازه‌ی یک گامِ کوتاه باشد. آزادی و آموزش حقِ ماست و اگر بخواهیم، به آن می‌رسیم. به هر آنچه بخواهیم دست می‌یابیم، به شرطِ آن‌که خود را دست‌کم نگیریم.

زیرا هیچ انسانی برتر از دیگری آفریده نشده و زنان ضعیف‌تر از مردان نیستند. گاهی زنان خود را تنها محدود به خانه و خانواده ساخته و برای دیگران زندگی می‌کنند، نه برای زندگیِ خودشان؛ آنان رویاهای‌شان را قربانیِ خواسته‌های دیگران می‌کنند. اما ما باید نسلی باشیم که نشان دهیم هدفِ ما فراتر از چهاردیواریِ خانه است. ما باید به اهدافِ بزرگ و جهانی دست یابیم و نشان دهیم که می‌توانیم هر زنجیری را بشکنیم و آزاد باشیم.