بهترین دوست کسی است که همیشه و در هر حالتی کنار ما باشد و راه راست را ما را نشان دهد. همان‌طور که همه‌ی ما می‌دانیم، هیچ دوستی بهتر از کتاب نیست. کتاب بهترین دوست و راهنما برای انسان است؛ چیزی است که همواره مسیر درست را به ما نشان می‌دهد و پندهای زیبا به ما می‌آموزد.

کتاب از قرن‌های گذشته، از آنچه گذشته، آنچه می‌گذرد و آنچه خواهد شد، ما را آگاه می‌سازد. هر کس کتاب بخواند، موضوعات بیشتری می‌آموزد. کتاب با ما از زمین، دریاها، کوه‌ها، دشت‌ها و جنگل‌ها سخن می‌گوید. اگر کتاب بخوانیم، اطلاعات ما افزایش می‌یابد، قدرت خواندن و نگارش ما تقویت می‌شود و هر موضوعی را بهتر درک می‌کنیم.

دانشمندان و افراد باسواد، کتاب را «چراغ» زندگی می‌نامند؛ همان‌گونه که چراغ، خانه‌ی ما را روشن می‌سازد، کتاب نیز چشم و قلبِ تاریک را روشنی می‌بخشد. ما باید علاوه بر کتاب‌های مکتب، کتاب‌های دیگری را هم مطالعه کنیم؛ زیرا اگر یک شاگرد مکتب در کنار کتاب‌های درسی، به مطالعه‌ی کتاب‌های مفیدِ دیگر عادت کند و از خواندن آن‌ها مطالب جدید بیاموزد، دریچه‌ی دانستنی‌های جهان امروز به سرعتِ رخش به رویش باز می‌شود. تنها کتاب‌های درسی مکتب نمی‌توانند تمام نیازهای علمی ما را برطرف سازند، بلکه راهِ آشنایی با جهان امروزی، مطالعه‌ی کتاب‌های گوناگون است.

استعداد انسان‌ها با کتاب خواندن رشد می‌کند، اعتمادبه‌نفس، سازگاری با محیط و رسمِ زندگی در جامعه‌ی امروزی را توسط کتاب می‌آموزیم. به همین دلیل، نقش کتاب در زندگی ما اهمیت بسیار زیادی دارد. کتاب درباره‌ی وطن، مردم، ترقی و پیشرفت و نیز دربارهٔ تاریخ‌شناسان و دانشمندان به ما معلومات می‌دهد. کتاب به ما می‌فهماند که مردم کشور عزیزمان با چه سختی‌ها و مشکلاتی روبرو شدند و چقدر سعی و تلاش کردند تا خود را به اینجا برسانند.

واقعاً کتاب دوستی است که ما را از همه‌چیز آگاه می‌سازد و فضایل اخلاقیِ زیادی مانند مهربانی، صداقت، راست‌گویی، درست‌کاری و امانت‌داری را به ما می‌آموزد. من هیچ دوستی را بهتر از کتاب نمی‌شناسم که این‌قدر مطالب خوب و باارزش ما را یاد دهد. ما باید حتماً زمانی را برای کتاب خواندن اختصاص دهیم. هرگاه کتابی برای مطالعه می‌خریم، باید از آن به درستی نگهداری کنیم تا وقتی خودمان دیگر به آن نیاز نداشتیم، به کسی که نیازمند است هدیه دهیم.

در ساعت‌های فراغت باید کتاب مطالعه کنیم؛ زیرا مطالعه، ذهن را از خطا و لغزش بازمی‌دارد و افکار منفی را از ذهن بیرون می‌راند تا کلمات و افکار مثبت جایگزین آن‌ها شوند. اگر کتاب نبود، تمام علم و دانش بشری پس از مدتی فراموش می‌شد؛ پس باید سپاس‌گزار خداوند باشیم که چنین دوست خوبی مانند کتاب به ما ارزانی داشته است.

کتاب، گفتنش آسان است؛ اما دنیایی از تلاشِ شاعران، نویسندگان، دانشمندان، تاریخ‌شناسان و انعکاسی از مشکلات مردم جامعه در آن نهفته است. آنچه واقعاً رحم و مهربانی در دل ما ایجاد می‌کند، همین آموزه‌های کتاب است. اگر بخواهیم فهم و آگاهی‌ ما بالا برود، باید در طول هفته حداقل یک کتاب را به طور کامل مطالعه کنیم. وقت‌شناسی بزرگ‌ترین سرمایه‌ی انسان است و ما باید این سرمایه را صرف مطالعه‌ی کتاب کنیم.

حتی اگر گاهی ناراحت باشیم، توصیفِ طبیعت سرسبز، آبِ زلالِ دریاها و درختان سبز در کتاب‌ها، انسان را به زندگی امیدوار می‌سازد. کتاب، وسیله‌ای عالی و اساسی برای فراگیری علم و دانش است. کتاب همیشه می‌گوید که به زندگی امیدوار باش؛ اگر امروز با سختی و مشکلات مبارزه می‌کنی، باور داشته باش که فردا راحت‌تر از امروز خواهد بود. علم و دانش بیاموز، کتاب مطالعه کن و برای رسیدن به هر آنچه می‌خواهی، سعی و تلاش کن؛ زیرا «خواستن، توانستن است». کوشش کن هدف‌های بزرگی داشته باشی و برای آن‌ها از جان و دل زحمت بکشی.

مطالعه‌ی کتاب به من آموخته است که اگر چیزی را با سعی و تلاش به دست آوریم، لذت دیگری دارد. بهترین دوستی که داریم کتاب است و بهترین هدیه‌ای که می‌توان داد نیز کتاب است؛ کتابی که از داستان‌های گوناگون می‌گوید تا ما را از خوب و بدِ روزگار آگاه سازد.