خوشبختی در این سرزمین مثل درختی است که دیر گل می‌دهد و اگر این درخت ریشه بدواند، قطع کردن آن ناممکن خواهد بود. پس بیایید ریشه‌های درختِ زندگی را آبیاری نماییم تا تبدیل به یک چوب خشک نگردد. دست به دست یکدیگر بدهیم و با یکدیگر به جلو حرکت نماییم، برای تفاوت‌ها ارزش بگذاریم و کسی را به خاطر متفاوت بودنش به یغما نبریم. فرق داشتن، طبیعت همه‌ی انسان‌ها است؛ پس ما باید از انسان‌ها و دنیاهای متفاوت، نکته‌های مثبت آن را درس بگیریم.

تک‌تک افراد این قدرت را دارند که دنیا را کنترل نمایند؛ پس به خود باور داشته باشیم و تاریخ را با قدرت تمام کنترل نماییم. چقدر زیبا است که ما روشنفکرانه ستون نور درون خود را روشن سازیم و در روشنایی جهان سهیم باشیم. اگر بدانیم که هیچ اقدامی کوچک نیست، دست به کار شده، اقدام‌های کوچک را تبدیل به اقدام‌های بزرگ می‌نماییم.

در پشت هر افق یک طلوع جدید است و تنها پرندگان شجاع می‌توانند در آسمان اوج بگیرند و از آن بلندی‌ها لذت ببرند. فقط بعد از بدبختی می‌توان لذت خوشبختی را با معنای واقعی آن درک کرد. تحمل هر رنجی کار انسان‌های ضعیف نیست، بلکه انسان‌های قدرتمند می‌توانند رنج‌های زندگی را تبدیل به بهشتی بی‌کران نمایند. کسی که طعم زمین خوردن را نچشیده، نمی‌تواند حتی تصور کند که کف زمین خوردن چه حسی دارد.

گاهی اوقات انسان‌ها حس می‌کنند که مهِ سردی همه جا را فرا گرفته، خط زندگی رو به پایان است و زندگی ویران شده؛ روزِ روشن مبدل شده به سیاهیِ قعر کهکشان، دل‌ها را آکنده از غم و اندوه کرده و رؤیاها را در کف دریایی پر از تلاطم تصور می‌کنند. اما همه‌ی این‌ها نباید باعث از بین رفتن ارادهٔ راسخ انسان‌ها در برابر سیاهی شود. یک رؤیاپرداز به پشت سر خود نگاه نمی‌کند. ما باید دل‌مان را با ستونِ نورِ حقیقت روشن سازیم تا بدانند آن‌هایی که می‌خواهند یک تمدن را نابود سازند تا بتوانند برای خودشان دنیای بهتری بسازند، یا آن‌هایی که در پی نابودیِ رؤیای دیگران هستند، سخت در اشتباه‌اند؛ چون حقیقت راهش را پیدا می‌کند. حقیقت مثل آفتاب روشن و مثل درخشندگیِ ستارگان در شب‌های تاریک است.

ما می‌دانیم که تفکر کردن برای حل مشکلات کافی نیست، بلکه به ابتکارات زیادی نیاز دارد؛ از این رو ما علم را سرچشمه‌ی حل هر مشکلی می‌دانیم. ما مجبور نیستیم بهای خرابکاری‌های دیگران را بپردازیم. زنان برده‌ی هیچ کسی نیستند، بلکه خود احیاگرِ تمامی موفقیت‌های این جهان هستند. آن کسانی را که شما موفق می‌بینید، نسلی از مردانی است که توسط زنانی موفق بزرگ شده‌اند و ارزش نهادن به جایگاه زن، کار مردان بزرگ است، نه آن مردانِ نمک‌حرامی که نمک می‌خورند و نمکدان می‌شکنند.