دلتنگ قلمهایم امروز با حس دلتنگی عمیقی به سراغ شما آمدهام تا خاطراتی را که با قلمهایم… مارس 5, 2026 135
دختری که هنوز منتظر باز شدنِ درِ مکتب است هر صبح وقتی از کنارِ مکتب خود میگذرم، چند لحظهای میایستم. امروز هم با دیدنِ… اکتبر 23, 2026 135
در نهایت، زندگی به سازِ من میرقصد همهچیز از پنج سال پیش آغاز شد؛ زمانی که دختری دهساله بودم و طالبان وارد… سپتامبر 1, 2026 135
مسیری که در آن از دل ناامیدیها گذشتم شنیده بودم که نوشتن جادو میکند؛ نگرانیها را برطرف و انسان را به آرامش خاطر… فوریه 11, 2026 135
پرورش امید؛ روایت دختری در میان محدودیتها دختران موجوداتی هستند که با ناز نوشته میشوند؛ ولی در افغانستان با درد خوانده میشوند.… سپتامبر 3, 2026 135
میراث خزان؛ از تبار آفتاب و خاکستر من از تبار «چرا»های بیپاسخم؛ از نسل سکوتهای بلندی که در دل صخرههای بامیان طنینانداز… می 17, 2026 135
در میان همهی محدودیتها پدرش چیزی نمیگفت؛ اما دختر با تمام وجودش میفهمید که کسی در خانه برای او… سپتامبر 15, 2026 135
رویا و آرزوهای من؛ من که هستم؟ من که هستم؟ من که حتی نمیدانم کجا هستم، چرا هستم، چرا به این دنیا… مارس 12, 2026 135
خانهی رویایی من کتابی برداشتم و عنوانش را خواندم؛ نوشته بود «خانهی رویایی». در آن نوشته بود: «جایی… آوریل 15, 2026 135
طلوع آفتاب و شروع زندگی تازه طلوع یعنی آغاز دوباره و شروعی تازه. هر صبح، همه چیز میتواند از نو آغاز… مارس 14, 2026 134
پرواز در قفس؛ داستانی از مبارزه برای آزادی و برابری صنف هفتم و در یکی از مکاتب دولتی شهر غزنی شاگرد بودم. در صنف نشسته… مارس 3, 2026 134
کورسوی امید آنگاه که کودک بودم، غرق در بازیهای کودکانه و بیخبر از بازیهای زمانه، بزرگترین رویایم… مارس 16, 2026 134