شهرِ بدون امید شهر من جایی است که همهچیز بیصدا سخن میگوید؛ از جفای نامردان، از آنان که… نوامبر 11, 2026 84
رویای من چیست؟ خوب، باید از سالهای گذشته بنویسم؛ از سالهایی که واقعاً میخواستم ادامه بدهم. این رویاها… نوامبر 10, 2026 84
طالبان نان ما را هم از ما گرفتند ما فعلاً در کشوری زندگی میکنیم که مردمان آن برای ادامهی زندگیشان مصروف کارهای مختلف… فوریه 24, 2026 83
عشق خاموش در شبهای محرم این روزها دلم سنگین است؛ مردم قلبم را میآزارند. محرم نزدیک است؛ اما حالوهوایش غریبتر… مارس 15, 2026 83
از توکل تا امید خدایا! خودت میدانی که من چقدر پاکم، ذهنیتپاک دارم، پس آبرو و عزتم را نزد… نوامبر 10, 2026 83
نوروز؛ نمادی برای آغاز دوباره سال نو فرصتی برای شروع دوباره، تحقق آرزوها و تبدیل رویاها به واقعیت است. با… مارس 16, 2026 82
من فردایم را میسازم تنها چیزی که همواره با زندگی انسان شریک بوده، مشکلاتی است که بشر در طول… نوامبر 1, 2026 82
پیش از آنکه به خاطره تبدیل شویم در کابل، آدم یاد میگیرد زیاد به «بعداً» اعتماد نکند: بعداً درست میشود… بعداً درس… نوامبر 10, 2026 80
بزرگترین رویای من در زندگی هر وقت از رویا میگویم، ناگهان نظرم به سمت رویای دیرینهی خود و همهی مردم… نوامبر 9, 2026 79
صدای خاموش زنان افغانستان حدود پنج سال میگذرد، ولی خنده بر صورت زنان در افغانستان نمایان نمیشود؛ هر روز… نوامبر 9, 2026 79
اگر جوانان میدانستند و پیران میتوانستند در سکوت شب، در یکی از کوچههای کابل قدم میزنم؛ همهجا را آرامش خاصی فرا… نوامبر 9, 2026 79