خوب، باید از سال‌های گذشته بنویسم؛ از سال‌هایی که واقعاً می‌خواستم ادامه بدهم. این رویاها مربوط به پنج سال پیش است و به این برمی‌گردد که آن زمان چه می‌خواستم و رویا و هدفم چه بود. در زندگی‌ام فقط سه نوع هدف یا رویا را خواستار بودم و خیلی دوست داشتم به آن‌ها برسم؛ همیشه می‌خواستم هر سه آن‌ها را داشته باشم، اما نگو که به هیچ‌کدام‌شان نرسیدم.

اول اینکه می‌خواستم داکتر جراح قلب باشم، دوم خبرنگاری و سوم پولیس؛ چون واقعاً خواهان این سه رشته بودم و آن‌ها را نظر به نیاز مردم کشورم انتخاب کرده بودم تا بتوانم از طریق این سه رشته به مردمم کمک کنم. واقعاً برایم خیلی جذاب بود و هیجان زیادی داشتم. همین هیجان‌ها باعث می‌شد که بیشتر تلاش کنم. واقعاً به گفته‌ی «استاد عزیزرویش»، رویا، مسیر زندگی، مسیر هدف و مسیر انسان را نشان می‌دهد که انسان به کدام‌سو روان است، یعنی مشخص‌کننده‌ی راه می‌باشد.

ولی متأسفانه به هیچ‌کدام‌شان نرسیدم و بدتر از این، تمام درها به رویم بسته شد و رسیدن به رویاها برایم غیرممکن شده بود. در نهایت، یکی‌دو سال از همه ‌چی فاصله گرفته بودم. بعد تازه به کابل آمده بودم، دوست زیادی نداشتم و نشد. حدود یک ماه خیاطی رفتم، اما آن را هم نتوانستم ادامه دهم.

و چند مدتی گذشت تا از امکان آموزش نام برده شد؛ مکانی که بتوانیم دوباره درس بخوانیم. این برایم جالب بود که از صنف هفت به بعد تدریس می‌کند و جایی است که می‌توان از درس آگاهی برخوردار شد. بعد با همین روال ادامه دادیم تا با درس‌های «امپاورمنت» (توانمندسازی) و شرکت در آن آشنا شدم. درس امپاورمنت به من کمک کرد که از ناامیدی بیرون شوم و به من یاد داد که هنوز زندگی جریان دارد و هنوز امید هست.

باز بعدها با درس‌های امپاورمنت توانستم امیدی را که از دست داده بودم، دوباره به دست بیاورم. وقتی در درس‌های استاد رویش می‌آمدم و گوش می‌کردم، می‌دیددم استاد حرف‌های جالب و درس‌های جدید و موضوعات مختلفی می‌گوید که در زندگی متوجه‌شان نشده بودم؛ از جمله هوش معنایاب و هوش معنابخش، هفت اکشن‌بازی و صلح بر روی زمین. این‌ها بود که به من فهماند: «نخیر، راحله جان! هنوز می‌توانی…»

آنجا بود که من تصمیم گرفتم از صفر دوباره شروع کنم. همین حرف استاد رویش که گفته بود: «اگر از این مسیری که روان هستی نتیجه نگرفتی، مسیر دیگری را انتخاب و امتحان کن»، مرا تکان داد؛ ولی من هم مسیر و هم هدف خود را تغییر دادم و یک مسیر و هدف جدید برای خودم تعیین کردم: رهبری زنانه!

اینکه یک رهبر باشم؛ رهبری که از تمام سختی‌های جامعه و مردم‌اش آگاه باشد و بتواند برایشان کمکی باشد. این است رویای قشنگ من.